Dragomir Malić, (ur. 28 października 1913 w Oštrej Luce, zm. w 8 czerwca 1979) – jugosłowiański inżynier, specjalista z zakresu termodynamiki, pierwszy rektor uniwersytetu w Banja Luce.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Banja Luce, uczestniczył w działalności rewolucyjnej. Studiował na wydziale technicznym na uniwersytecie w Belgradzie od 1937 do 1941 roku. Zapisał się w 1937 roku do Związku Młodzieży Komunistycznej Jugosławii (SKOJ). Wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii w 1945 roku w. Działał nielegalnie na rzecz wyzwolenia Jugosławii podczas II wojny światowej. Po jej zakończeniu przebywał na specjalizacji w Czechosłowacji oraz w Nowym Jorku na Uniwersytecie Columbia. Doktoryzował się w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu w 1949 roku. Został docentem macierzystego wydziału, w 1956 roku profesorem nadzwyczajnym tegoż wydziału. Został profesorem zwyczajnym na wydziale górniczo-geologicznym w Belgradzie w 1960 roku, a w 1963 roku został tamże profesorem zwyczajnym na wydziale technologicznym. Został wybrany pierwszym rektorem uniwersytetu „Đuro Pucar Stari” w Banja Luce w 1975 roku, piastował to stanowisko do śmierci w 1979 roku.
Odznaczenia
sa złatnom zwijezdom nagroda Kołubara 67
Dorobek naukowy Wprowadził jako pierwszy w Jugosławii kurs termodynamiki procesów nieodwracalnych na studiach podyplomowych na wydziale technologiczno-metalurgicznym, mechanicznym i elektrotechnicznym w Belgradzie. Zajmował się rozwiązywaniem problemów z zakresu termodynamiki i techniki cieplnej w przemyśle i energetyce. Opublikował 84 lub 134 prace naukowe, przetłumaczył jedną książkę, opracował sześć projektów wykonawczych.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Jugosłowiańscy naukowcy Kategoria:Rektorzy uczelni Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Banja Luce Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Serbscy inżynierowie