Antonio Baslini (ur. 19 czerwca 1926 w Mediolanie, zm. 25 marca 1995 tamże) – włoski polityk, dziennikarz i menedżer, deputowany krajowy i europejski, podsekretarz stanu.
Życiorys W 1949 ukończył studia z chemii przemysłowej na Uniwersytecie w Mediolanie. Przez wiele lat kierował działającą w tej branży spółką Baslini, założoną przez jego ojca Ernesto. Od 1943 należał do Włoskiej Partii Liberalnej, pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego, a od 1994 honorowego przewodniczącego jej następczyni Federacji Liberałów. Zajmował stanowisko redaktora naczelnego powiązanego z liberałami czasopisma „La Tribuna”, a także kierował laickim pismem „Alleanza”.
W 1960 wybrany do rady miejskiej Mediolanu. W latach 1963–1987 zasiadał w Izbie Deputowanych IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji. Od 1977 do 1979 oddelegowany także do Parlamentu Europejskiego. Autor szeregu projektów ustaw, m.in. wprowadzających czas letni i rozwody (ten drugi połączony z propozycją Lorisa Fortuny). Był podsekretarzem stanu w resorcie spraw zagranicznych (sierpień 1979 – kwiecień 1980).
Członek loży masońskiej Propaganda Due.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mediolańskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Mediolanie Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy menedżerowie Kategoria:Włoscy parlamentarzyści Kategoria:Włoscy wolnomularze Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Wiceministrowie Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego (przed 1979)