Boczniakowiec szerokozarodnikowy (Pleurotellus chioneus (Pers.) Kühner) – gatunek grzybów należący do rodziny ciżmówkowatych (Crepidotaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pleurotellus, Crepidotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1828 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Agaricus variabilis * chioneus. W 1926 r. Robert Kühner przeniósł go do rodzaju Pleurotellus. Pozostałe synonimy: Calathinus chioneus (Pers.) Quél. 1886 Dendrosarcus chioneus (Pers.) Kuntze 1898 Octojuga chionea (Pers.) Pilát 1951 Pleurotellus chioneus var. friesii Raithelh. 1974 Pleurotus chioneus (Pers.) Gillet 1876 Pleurotus chioneus f. ellipsospora Pilát 1935 Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003r.
Morfologia Ma białe owocniki o średnicy około 1 cm. Podczas suchej pogody zwijają się one w kulę, blaszkami do wewnątrz, chroniąc w ten sposób hymenium przed wysychaniem.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Azji i Australii. W Polsce podano wiele stanowisk.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych i mieszanych na pniach i gałęziach topoli osiki, zwłaszcza owocniki głównie od sierpnia do października. Pojawiają się tylko po intensywnych opadach deszczu, przy dużej wilgotności podłoża w dobrze osłoniętych miejscach, takich jak szczeliny w drewnie lub pod częściowo oderwaną korą.
Przypisy
Kategoria:Ciżmówkowate Kategoria:Mykobiota Polski