Bruno Brodniewicz (ur. jako Bolesław BrodniewiczAndrzej Domagała, „Należał do przeciętnie złych... Śladem pierwszych trzydziestu więźniów funkcyjnych z KL Auschwitz”, Wyd. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 2024, ISBN 978-83-7704-396-7. s. 17 22 lipca 1895 w Poznaniu, zm. 30 października 1962 w Bremie) – starszy obozu (lagerälteste) w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau i zbrodniarz wojenny.
Brodniewicz mieszkał przed wojną w Berlinie, gdzie wraz ze starszym bratem dokonywał licznych kradzieży i włamań. Na skutek przestępczego trybu życia został latem 1934 osadzony jako "więzień prewencyjny" w KL LichtenburgHerbert Diercks: Ausgegrenzt. „Asoziale“ und „Kriminelle“ im nationalsozialistischen Lagersystem, Wyd. Temmen, Brema 2009, s. 102.. Następnie został przeniesiony do KL Esterwegen, skąd trafił do KL Sachsenhausen, gdzie pełnił funkcję blokowego (blockälteste). Wiosną 1940 w obozie tym została przeprowadzona rekrutacja na więźniów funkcyjnych do powstającego właśnie KL Auschwitz. Brodniewicz znalazł się wśród 30 mężczyzn, którzy 20 maja 1940 zostali przywiezieni do KL Auschwitz i oznaczeni numerami od 1 do 30.
Bruno Brodniewicz otrzymał nr 1 i objął stanowisko starszego obozu, które było najważniejszą funkcją w samorządzie więźniarskim. W krótkim czasie zyskał złą sławę brutalnego mordercy, a więźniowie nazywali go "Schwarz Teufel" ("czarny diabeł") lub "Schwarz Tod" ("czarna śmierć). Funkcję starszego obozu pełnił do grudnia 1942 - wówczas wskutek prowokacji został osadzony w bunkrze bloku 11 i pozbawiony swojego stanowiska. Po opuszczeniu aresztu przez krótki czas był starszym obozu w KL Auschwitz II - Birkenau i w tzw. obozie cygańskim. W czerwcu 1943 został przeniesiony do podobozu Neu-Dachs, gdzie ponownie objął tę funkcję, lecz wkrótce na skutek prowokacji ponownie ją utracił i trafił do podobozu Eintrachthütte, a od grudnia 1944 roku przebywał w podobozie BismarckhütteAndrzej Domagała, „Należał do przeciętnie złych... Śladem pierwszych trzydziestu więźniów funkcyjnych z KL Auschwitz”, Wyd. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 2024, ISBN 978-83-7704-396-7..
W styczniu 1945 przeniesiono go w transporcie ewakuacyjnym do KL Mittelbau-Dora. Wkrótce został przeniesiony do podobozu Woffleben i tu objął po raz ostatni stanowisko starszego obozu. W kwietniu 1945 Brodniewicz wraz z innymi więźniami został ewakuowany do KL Bergen-Belsen, który 15 kwietnia 1945 został wyzwolony przez wojska brytyjskie. Według byłych więźniów miał zginąć wskutek samosądu jaki odbył się na byłych kapo zaraz po wyzwoleniu, jednak w rzeczywistości w lipcu 1945 wyjechał do Bremy, gdzie zmarł w 1962Andrzej Domagała, „Należał do przeciętnie złych... Śladem pierwszych trzydziestu więźniów funkcyjnych z KL Auschwitz”, Wyd. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 2024, ISBN 978-83-7704-396-7. s. 21.
Był kilkakrotnie poszukiwany przez prokuraturę, jednak nie udało się wówczas ustalić jego adresu, dlatego nigdy nie stanął przed sądem za swoje zbrodnieAndrzej Domagała, „Należał do przeciętnie złych... Śladem pierwszych trzydziestu więźniów funkcyjnych z KL Auschwitz”, Wyd. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 2024, ISBN 978-83-7704-396-7. s. 20.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1962 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Personel Mittelbau-Dora Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem