Ludwig Siegfried Meinardus (ur. 17 września 1827 w Hooksiel, zm. 10 lipca 1896 w Bielefeldzie) – niemiecki kompozytor, dyrygent i pisarz muzyczny.
Życiorys Zachęcony przez Roberta Schumanna, w 1846 roku podjął studia w konserwatorium w Lipsku. W latach 1847–1849 kształcił się prywatnie u Augusta Ferdinanda Ricciusa. Następnie był uczniem Adolfa Bernharda Marxa w Berlinie i Ferenca Liszta w Weimarze. Początkowo pełnił funkcję kapelmistrza w teatrach w Erfurcie i Nordhausen. Od 1853 do 1865 roku był dyrygentem Singakademie w Głogowie. Od 1865 roku był wykładowcą konserwatorium w Dreźnie, następnie w 1874 roku przeniósł się do Hamburga, gdzie działał jako krytyk muzyczny. W 1887 roku osiadł w Bielefeldzie.
Skomponował m.in. dwie symfonie (I ok. 1875, II 1879), 5 oratoriów (Simon Petrus ok. 1855, König Salomo ok. 1865, Gideon 1868, Luther in Worms 1876, Emmaus 1887), Kantate auf die Geburt Christi (1896), ponadto liczne utwory chóralne i kameralne. Jako pisarz zajmował się przede wszystkim początkami opery w ośrodku hamburskim i postacią Johanna Matthesona.
Pisma (na podstawie materiałów źródłowych) Ein Jugendleben (2 tomy, 1874) Rückblick auf die Anfänge der deutschen Oper (1878) Mattheson und seine Verdienste um die deutsche Tonkunst (1879) Mozart: Ein Kunstlerleben (1882) Die deutsche Tonkunst im 18.–19. Jahrhundert (1887) Klassizität und Romantik in der deutschen Tonkunst (1893) Eigene Wege (1895)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1896