Żbik korsykański – odizolowana populacja kotów o niepewnym statusie taksonomicznym; kolejno uznawany za odrębny gatunek (Felis reyi), za podgatunek kota nubijskiego (jako Felis lybica reyi) lub za zdziczałego kota domowego (Felis catus).
W 2019 roku kilka źródeł poinformowało o rzekomym odkryciu korsykańskiego żbika jako nieznanego wcześniej gatunku kota, nazywając go „kotolisem” (po korsykańsku: ghjattu-volpe). Trwają badania tego zwierzęcia jako potencjalnie nowego gatunku.
Historia i taksonomia W 1929 roku M. Rey-Jouvin, nauczyciel liceum w Bastii, znalazł skórę i czaszkę samicy dzikiego kota w okolicy Étang de Biguglia. W tym samym roku materiał ten został zbadany i opisany przez Louisa Lavaudena, który wskazał go jako holotyp nowego gatunku Felis reyi, korsykańskiego żbika. Nazwę gatunkową reyi nadano na cześć M. Rey-Jouvina. Jednak Reginald Innes Pocock, który dokonał inspekcji skóry kota w kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, przeklasyfikował go jako podgatunek kota nubijskiego, uznając, że Felis reyi i Felis lybica sarda to gatunki tożsame. Przyznał wprawdzie, że z powodu braku materiału nie był w stanie rozstrzygnąć tej kwestii definitywnie. Na podstawie późniejszych badań zooarcheologicznych na Korsyce przyjęto, że gatunek ten został wprowadzony na wyspę w czasach Cesarstwa Rzymskiego i prawdopodobnie pochodzi od kota domowego i od 2017 roku nie był już uważany za osobny gatunek ani podgatunek.
Jednak w styczniu 2023 r. opublikowano artykuł naukowy zawierający wyniki badań genetycznych żbików korsykańskich, w których wykazano, że różnią się one genetycznie zarówno od gatunków żbików europejskich, jak i kotów domowych.
Opis Żbik korsykański jest ciemniejszy od żbika sardyńskiego, ma krótszy ogon i ciemnobrązowy tył uszuKitchener, A. C.; Breitenmoser-Würsten, C.; Eizirik, E.; Gentry, A.; Werdelin, L.; Wilting, A.; Yamaguchi, N.; Abramov, A. V.; Christiansen, P.; Driscoll, C.; Duckworth, J. W.; Johnson, W.; Luo, S.-J.; Meijaard, E.; O’Donoghue, P.; Sanderson, J.; Seymour, K.; Bruford, M.; Groves, C.; Hoffmann, M.; Nowell, K.; Timmons, Z. & Tobe, S. (Winter 2017). „A revised taxonomy of the Felidae: The final report of the Cat Classification Task Force of the IUCN Cat Specialist Group” (PDF). Cat News. No. 11. pp. 17–20. Archived (PDF) from the original on 30 July 2018. Retrieved 21 December 2018..
Strażnicy parku narodowego na północy Korsyki opisują „kotolisa” jako mierzącego około 90 cm (od głowy do ogona). Przednie nogi są pręgowane, tylne są bardzo ciemnobrązowe, a futro na brzuchu jest rudobrunatne; cała sierść jest gęsta i jedwabista. Najbardziej charakterystyczny jest ogon: pierścieniowaty, z czarną końcówką.
Inne informacje Żbik korsykański pojawia się w folklorze lokalnych pasterzy jako kot leśny atakujący wymiona owiec i kóz.
Przypisy
Kategoria:Kotowate Kategoria:Ssaki Europy