41 Syberyjski pułk strzelców (ros. 41-й Сибирский стрелковый полк) – oddział piechoty armii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Sformowany w 1910. Stacjonował między innymi w m. Nowonikołajewsk. W przededniu I wojny światowej pułk etatowo posiadał cztery bataliony po cztery kompanie oraz kompanię tyłową. Kompania piechoty czasu wojny liczyła około 240 żołnierzy i 4–5 oficerów. Na szczeblu pułku występował także pododdział karabinów maszynowych (8 km), łączności (w tym 14 konnych gońców i 21 telefonistów) i zwiadowczy (64 zwiadowców, w tym 4 kolarzy). W sumie pułk liczył około 4000 żołnierzy.
Rozformowany w 1918.
Podporządkowanie
Lipiec 1914: Omski Okręg Wojskowy – Omsk 11 Syberyjska Dywizja Strzelców – Omsk 1 Brygada Strzelców – Omsk 41 Syberyjski pułk strzelców – Nowonikołajewsk
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Syberyjskie pułki strzelców Imperium Rosyjskiego Kategoria:Nowosybirsk Kategoria:Rosyjskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918