Nina Gieorgijewna Aleksandrowa (; ur. 1885, zm. 1964) – rosyjska i radziecka śpiewaczka (sopran), pedagog.
Ukończyła Instytut Muzyki i Rytmu im. Jacques’a-Dalcroze’a w Niemczech. Od 1909 roku uczyła śpiewu w Konserwatorium Moskiewskim i w teatrach, w tym w Moskiewskim Publicznym Teatrze Artystycznym, występowała jako śpiewaczka kameralna. W 1914 roku otworzyła prywatne „kursy muzyki i rytmu według systemu Jacques’a-Dalcroze’a” dla dorosłych. W latach 1919–1924 była rektorem Instytutu Wychowania Rytmicznego w Moskwie, teoretykiem i praktykiem w dziedzinie edukacji rytmicznej. Od 1924 roku uczyła rytmu dla wokalistów. Od 1941 roku była profesorem w konserwatorium moskiewskim w klasie ruchu scenicznego, w latach 1946–1956 – w Moskiewskim Instytucie Muzyczno-Pedagogicznym im. Gnessina. Autorka książki. „Ritm kak orudije wospitanija” (Rytm jako narzędzie wychowania, 1920), „O ritmiczeskom wospitanii” (O wychowaniu rytmicznym, 1921). Żona kompozytora Anatolija Aleksandrowa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Konserwatorium Moskiewskiego Kategoria:Rosyjscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Rosyjskie śpiewaczki operowe Kategoria:Radzieccy pedagodzy muzyczni Kategoria:Radzieckie śpiewaczki operowe Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1964