Eduard Graf Clam-Gallas (ur. 13 marca 1805 w Pradze, zm. 17 marca 1891 w Wiedniu) – generała kawalerii Armii Cesarstwa Austriackiego, dowódca I Korpusu Armijnego podczas wojny prusko-austriackiej.
Życiorys W 1823 roku rozpoczął służbę w Armii Cesarstwa Austriackiego, w szeregach 3. Pułku Huzarów, gdzie jeszcze w tym samym roku otrzymał stopień podporucznika (niem. Unterlieutenant). Dwa lata później, po awansie na porucznika (niem. Oberlieutenant), przeniesiony do 4. Pułku Kirasjerów. Następnie służył jako drugi rotmistrz (niem. Zweyte-Rittmerister) w 3. Pułku Huzarów, a 1831 roku został awansowany na pierwszego rotmistrza (niem. Erste-Rittmeister). W 1835 roku trafił do 8. Pułku Kirasjerów, w którego szeregach awansował na majora i podpułkownika (niem. Oberstlieutenant), aby w 1839 roku stanąć na jego czele, co wiązało się z promocją na stopień pułkownika (niem. Oberst).
8. Pułkiem Huzarów dowodził do 1846 roku, kiedy otrzymał awans na stopień generała majora(niem.Generalmajor) i został dowódcą brygady stacjonującej w twierdzy Josefov. W trackie wojny austriacko-piemonckiej walczył między innymi w bitwach pod Custozą i pod Novarą. Za zasługi podczas wojny został odznaczony Orderem Marii Teresy. W trakcie powstania węgierskiego uczestniczył, współpracując z Armią Imperium Rosyjskiego, w tłumieniu rozruchów na Wołoszczyźnie. Po zakończeniu konfliktu został komendantem I Korpusu Armijnego obejmującego Dolną Austrię i awansował na stopień marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant). W wojnie z Francją w 1859 roku dowodził I Korpusem w starciach pod Magentą i Solferino.
W wyniku reformy podziału administracyjnego korpusów armijnych, przeprowadzonej na przełomie lat 50. i 60. XIX wieku, I Korpus został przeniesiony do Czech. Clam-Gallas pozostał na stanowisku jego dowódcy, jednocześnie pełniąc obowiązki komendanta wojskowego Pragi. W 1861 roku otrzymał stopień generała kawalerii (niem. Ganeral der Kavallerie). Po austriackiej przegranej w bitwie pod Sadową, gdzie stał na czele I Korpusu, został oskarżony o niekompetencje i postawiony przed sądem wojennym. W 1868 roku, uniewinniony i zrehabilitowany, nie zdecydował się kontynuować służby w wojsku i przeszedł w stan spoczynku. Od 1850 był szefem 10. Pułku Ułanów.
Odznaczenia Odznaczenia gen. Clam-Gallasa to między innymi: Order Złotego Runa Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy Komandor Orderu Leopolda z dekoracją wojenną Kawaler Orderu Marii Teresy Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy z mieczami i brylantami (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Korony Rucianej (Saksonia) Krzyż Wielki Orderu Gwelfów (Hanower) Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia (Anhalt)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Marii Teresy Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwelfów Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Rucianej Kategoria:Odznaczeni Orderem Alberta Niedźwiedzia Kategoria:Urodzeni w 1805 Kategoria:Zmarli w 1891