Trolejbusy w Esslingen am Neckar – system trolejbusowy działający w niemieckim mieście Esslingen am Neckar. Fragmenty sieci docierają do Stuttgartu. Operatorem systemu jest przedsiębiorstwo Städtischer Verkehrsbetrieb Esslingen am Neckar. Oprócz trzech linii trolejbusowych SVE obsługuje także kilka linii autobusowych.
Historia Początki Pierwsze plany budowy trolejbusu w Esslingen przedstawiono Ministerstwu Spraw Wewnętrznych Wirtembergii już w 1939. 3 listopada 1940 wydano zezwolenie na likwidację kursującego od 1912 tramwaju i zastąpienie go trolejbusem. Jednak realizacja projektu została opóźniona o kilka lat z powodu wybuchu II wojny światowej. Montaż przewodów trakcyjnych zlecono firmie Siemens-Schuckertwerke. 27 sierpnia 1942 wbito pierwszy słup trakcji trolejbusowej na Plochinger Straße. Zajezdnię tramwajową z 1912 przy Plochinger Straße przystosowano do obsługi trolejbusów.
Trolejbusy uruchomiono 10 lipca 1944. Po wczesnym systemie trolejbusowym w Ludwigsburgu (1910–1926) i Gleislose Bahn Heilbronn–Böckingen (1911–1914), Esslingen otrzymało pierwszą nowoczesną linię trolejbusową w Wirtembergii. Zastąpiła ona linie tramwajowe nr 26 i 27 tego samego dnia, a ostatnie tramwaje wyjechały na trasy rankiem 7 lipca.
W grudniu 1944 ze względu na brak energii elektrycznej wstrzymano kursowanie trolejbusów w niedziele i święta, a czas kursowania w dni powszednie skrócono o godzinę. W Oberesslingen trolejbusy zawracały – w przeciwieństwie do tramwajów – korzystając z pętli ulicznej w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, która prowadziła z Plochinger Straße przez Schorndorfer Straße, Hindenburgstraße i Hainbachstraße z powrotem do Plochinger Straße. Trasy kończące się na stacji kolejowej Esslingen również korzystały z lewoskrętnej pętli ulicznej, która biegła wzdłuż Bahnhofstrasse i Eisenbahnstrasse, obecnie zwanej Fleischmannstrasse. Do 1994 na stacji kolejowej Stuttgart-Obertürkheim istniała możliwość przesiadki z trolejbusu na tramwaj do Stuttgartu. Podobnie jak w przypadku tramwajów, eksploatacją trolejbusów zajmował się stuttgarcki przewoźnik Stuttgarter Straßenbahnen (SSB). W 1944 lokalny przewoźnik Esslinger Städtischen Straßenbahn zmienił nazwę na Städtische Verkehrsbetrieb Esslingen am Neckar.
Już w 1939 SSB przeprowadziło eksperymenty z trolejbusem na trasie tramwajowej Stuttgart Westbahnhof – Charlottenbuche. Podstawą obsługi esslingeńskich trolejbusów przez SSB była wspólna umowa. Dopiero po jej wygaśnięciu w 1950 SVE przejęło trolejbusy z dniem 1 stycznia 1951. Jednocześnie zmieniono numery obu linii z 31 i 32 na 1 i 2.
27 marca 1951 przy stacji kolejowej Esslingen-Mettingen utworzono pętlę pośrednią w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Od tamtego czasu niektóre kursy linii nr 2 kończyły tam bieg w godzinach szczytu. W 1957 SVE zmniejszyło częstotliwość kursowania swoich dwóch linii trolejbusowych z 10 do 12 minut.
Budowa linii do Lerchenäcker i pętli Mettinger 9 czerwca 1960 SVE otrzymało zezwolenie na przedłużenie trasy o 1,2 km do nowo wybudowanego osiedla Lerchenäcker w Oberesslingen. Już 2 listopada 1960 Lerchenäcker był tymczasowo obsługiwany przez wahadłową linię autobusową skomunikowaną z trolejbusami; 1 września 1961 uruchomiono nowy odcinek sieci. Odtąd istniały trzy linie trolejbusowe: 1, 1L i 2. 1 Oberesslingen – dworzec kolejowy – Mettingen – Obertürkheim takt: 24 min 1L Lerchenäcker – Oberesslingen – dworzec kolejowy – Mettingen – Obertürkheim takt: 24 min 2 Oberesslingen – dworzec kolejowy takt: 12 min 1 kwietnia 1964 SVE zrezygnowało z linii 1L. Została ona całkowicie zintegrowana z linią 1 i odtąd wszystkie trasy linii 1 prowadziły do Lerchenäcker. Zwiększyło to częstotliwość obsługi osiedla Lerchenäcker z 24 do 12 minut. W 1970 ostatecznie przedłużono tam linię nr 2 i od tego czasu pasażerowie z Lerchenäckern mają połączenie z centrum miasta co sześć minut. mały|Trolejbus Henschel nr 16 na linii 1L w towarzystwie tramwaju podmiejskiego Esslingen – Nellingen – Denkendorf i dwóch autobusów, 1970 W 1968 w ramach poszerzania Cannstatter Straße zlikwidowano pętlę przy dworcu Mettingen.
W lutym 1973 w Mettingen uruchomiono nową, istniejącą do dziś pętlę, tym razem zaprojektowaną jako uliczna.
Plany likwidacji i testy duobusów W 1974 trolejbusy były zagrożone likwidacją. Głównym powodem był przestarzały i nieujednolicony tabor. Pewną rolę odegrały również wyższe koszty w porównaniu z eksploatacją autobusów z silnikiem Diesla. Aby oszczędzać częściowo wyeksploatowane trolejbusy, od 1974 wyłączano je z ruchu od poniedziałku do piątku od 19:00, w soboty od 14:30 i przez cały dzień w niedziele. Na mocy aneksu do koncesji z 1944 SVE mogło już od 1959 w pojedynczych przypadkach wspomagać linie trolejbusowe autobusami.
Ponadto zgodnie z ogólnymi tendencjami w Europie trolejbus uważano za przestarzały środek transportu. W 1974 poza Esslingen pozostały już tylko trzy z ponad 50 zachodnioniemieckich sieci trolejbusowych: w Akwizgranie (zlikwidowane w lutym 1974), Kaiserlautern (zlikwidowane w 1985) i Solingen (działa do dziś).
W tej sytuacji Volker Hauff, ówczesny federalny minister badań i technologii, poseł SPD z Esslingen, wskazał miasto jako miejsce, w którym można przetestować trolejbusy z napędem pomocniczym. Projekt był bezpośrednim skutkiem kryzysu naftowego w 1973 i zapewnił dalsze funkcjonowanie trolejbusu w Esslingen.
Początkowo testowano jedynie trolejbusy z akumulatorowym napędem pomocniczym, dla których stworzono nową nazwę Duo-Bus. Ich silniki trakcyjne poza siecią zasilane były z akumulatora, który był ładowany na odcinkach wyposażonych w sieć. Eksperymentem kierowała firma Daimler-Benz, testowano trzy pojazdy. Eksperyment zakończył się porażką: akumulatory miały krótką żywotność wynoszącą 15 miesięcy, a także okazały się skomplikowane w obsłudze. Koszty utrzymania były 1,5 raza wyższe, a koszty inwestycji o 90% wyższe niż w przypadku autobusów z silnikiem Diesla. Testy zakończono w 1981.
Równolegle od 1979 testowano trolejbusy z pełnowartościowym napędem pomocniczym, na które ostatecznie przeniesiono nazwę Duo-Bus. Okazały się znacznie lepsze od ich całkowicie elektrycznych odpowiedników. Planowano nawet wymianę całego taboru SVE, czyli zarówno trolejbusów, jak i autobusów z silnikiem Diesla, na 50 takich pojazdów.
Kiedy 15 marca 1976 zmieniono rozkład jazdy, SVE przedłużyło linię nr 2 do otwartej trzy lata wcześniej pętli w Mettingen. Położona na drugim końcu trasy pętla Oberesslingen, która nie była już wykorzystywana, została zlikwidowana w 1984.
W ramach przystąpienia do związku komunikacyjnego Verkehrs- und Tarifverbund Stuttgart (VVS), w 1985 połączono linie 1 i 2 w linię 101.
W marcu 1987 przy stacji kolejowej Obertürkheim uruchomiono nową pętlę. Od tego czasu trasy linii 101 okrążają dawny budynek poczty w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Również w 1987 SVE uruchomiło nową zajezdnię przy Heilbronner Straße 70. Zastąpiła ona starą zajezdnię jeszcze z czasów tramwajów.
Rozbudowa w Zollbergu i wprowadzenie duobusów mały|Przewody trakcyjne linii nr 118 przy Uniwersytecie w Esslingen, zainstalowane w 1990 1 września 1990 oddano trasę między Weilstrasse w Pliensauvorstadt a przystankiem Nellinger Linde na granicy z Ostfildern (linie 119 i 120 END Verkehrsgesellschaft) oraz pętlę w Zollbergu (linia 118 SVE). Wymagało to budowy dwóch nowych podstacji. Ponad 12 lat po likwidacji tramwaju podmiejskiego Esslingen – Nellingen – Denkendorf, Zollberg po raz kolejny otrzymał linię miejskiego transportu elektrycznego.
Początkowo nowe odcinki nie miały bezpośredniego połączenia z istniejącą siecią; podczas budowy sieci trakcyjnej na moście Vogelsang ze względów technicznych nie można było postawić masztów zgodnie ze wcześniejszym planem. Dlatego też zainstalowano je po obu brzegach Neckaru; rozstaw masztów wynoszący 98 metrów jest uważany za rekord świata w zakresie odległości między trolejbusowymi słupami trakcyjnymi. Tę tymczasową lukę w sieci trakcyjnej zlikwidowano dopiero 15 listopada 1991, z ponad rocznym opóźnieniem. Odtąd linia 118 mogła być obsługiwana całkowicie przez trolejbusy, podczas gdy linie 119 i 120 nie wymagały już zmiany systemu zasilania. Wiosną 1991 zlikwidowano pętlę uliczną przy stacji kolejowej i zastąpiono ją prostą pętlą na Bahnhofplatz, która jest używana do dziś.
Porzucenie duobusów i decyzja o zachowaniu trolejbusów mały|lewo|W maju 2005 usunięto sieć na rampie wjazdowej na most Vogelsang, więc duobus nr 325 cały czas obsługiwał linię 120 w trybie spalinowym. W czerwcu 2000 władze Esslingen postanowiły odejść od eksploatacji duobusów, ale jednocześnie zapewnić ciągłość istnienia całego systemu poprzez zakup trolejbusów dla linii nr 101 i 118. W rezultacie począwszy od 2000 duobusy były stopniowo wycofywane i zastępowane nowymi trolejbusami lub autobusami z silnikiem diesla. W rezultacie linie nr 119 i 120 coraz rzadziej kursowały w trybie elektrycznym, a od lipca 2005 już wyłącznie w spalinowym. Sieć trakcyjna na odcinku Zollberg – Nellingen Linde była wówczas nieczynna przez jedenaście lat. Sieć trakcyjna na rampie wjazdowej na most Vogelsang została całkowicie zlikwidowana w marcu 2005.
Pozostałe duobusy jeździły do 2008 Po 33 latach era duobusów w Esslingen dobiegła końca, a flota trolejbusów w Esslingen osiągnęła historycznie niski poziom.
Elektryfikacja linii nr 113 do Berkheim Pod koniec 2015, w związku z zakupem nowych trolejbusów Solaris Trollino 18 z akumulatorowym napędem pomocniczym, 17 grudnia zmieniono rozkład jazdy. W maju 2016 linia autobusowa nr 113 do Berkheim zaczęła być obsługiwana trolejbusami z napędem pomocniczym.
Dla linii nr 113 – po 11 latach – przywrócono do eksploatacji sieć trakcyjną linii duobusowych nr 119 i 120, nieczynną od 2005. Nie udało się zrealizować przedłużenia linii na jednym krańcu do stacji końcowej Stadtbahnu Nellingen, a na drugim przez tereny Festo.
Plany na przyszłość Do 2026 planowane jest zelektryfikowanie wszystkich linii autobusowych w Esslingen, w związku z czym zakupiono 52 nowe trolejbusy marki Škoda z bateriami.
Linie Stan z grudnia 2024 LiniaTrasa 101Lerchenäcker – ZOB – Obertürkheim Bf 113ZOB – Zollberg – Berkheim 118ZOB – Pliensauvorstadt – Zollberg
Tabor ZdjęcieTypEksploatacja odLiczbabezramki|172x172pxSolaris Trollino III 18,75 MetroStyle Kiepe2016 4bezramki|172x172pxSolaris Trollino IV 18 Kiepe2019 6 Łączna liczba:10
Przypisy
Esslingen am Neckar Kategoria:Transport w Esslingen am Neckar Kategoria:Transport w Stuttgarcie