Petromyscini – monotypowe plemię gryzoni z podrodziny skałomyszy (Petromyscinae) w obrębie rodziny malgaszomyszowatych (Nesomyidae).

Rozmieszczenie geograficzne Plemię obejmuje gatunki występujące w Afryce Południowej (Angola, Namibia i Południowa Afryka).

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 63–98 mm, długość ogona 76–122 mm, długość ucha 10–18 mm, długość tylnej stopy 13–21 mm; masa ciała 12–31 g.

Systematyka Rodzaj Petromyscus zdefiniował w 1926 roku angielski zoolog Oldfield Thomas w artykule zatytułowanej Pozycja systematyczna rodzajów niektórych afrykańskich myszowatych dotychczas zgrupowanych w Aethomys i Praomys, opublikowanym w czasopiśmie „The Annals and magazine of natural history”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) skałomysz karłowata (P. collinus).

Etymologia Petromyscus: petra ‘skała’; μυσκος muskos ‘myszka’, zdrobnienie od μυς mus, μυος muos ‘mysz’.

Podział systematyczny Do plemienia należy jeden rodzaj skałomysz (Petromyscus) z następującymi gatunkami: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne PodstawowewymiaryDC – długość ciała (bez ogona); DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNPetromyscus shortridgeiO. Thomas, 1926skałomysz półpustynnagatunek monotypowyskalisty teren w skrajnie południowo-zachodniej Angoli i północnej NamibiiDC: 6,5–9,8 cmDO: 7,4–10,4 cmMC: 12–31 gPetromyscus monticularisO. Thomas & Hinton, 1925skałomysz skalistagatunek monotypowyskaliste obszary w południowej Namibii i północno-zachodniej Południowej Afryce DC: 6,3–9,3 cmDO: 6,6–8,4 cmMC: brak danychPetromyscus barbouriShortridge & T.D. Carter, 1938skałomysz sukulentowagatunek monotypowyendemit Południowej Afryki: wschodnia część kraju (skaliste wychodnie z soczystą roślinnością)DC: 7,1–7,5 cmDO: 7,6–8,9 cmMC: 14–16 gPetromyscus collinusO. Thomas & Hinton, 1925skałomysz karłowatagatunek monotypowypołudniowo-zachodnia Angola na południe przez zachodnią Namibię do zachodniej Południowej Afryki DC: 7,2–9,3 cmDO: 7,8–12,2 cmMC: 14–24 g Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski.

Uwagi

Przypisy Nazwy polskie za:

Bibliografia