Tańcz, laleczko, dana, dana! (, współ. ) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w listopadzie 1871 roku.
Publikacja Andersenowska baśń literacka Tańcz, laleczko, dana, dana! została po raz pierwszy opublikowana pod tytułem Piosenka dla lalek () 15 listopada 1871 roku w Kopenhadze, na łamach czasopisma dla dzieci „Illustreret Børneblad”. Pierwsza zwrotka, niepodpisana, zatytułowana Moja lalka () ukazała się drukiem już wcześniej w lipcu 1857 roku w Kalendarzu Ludowym (). Baśń została wznowiona dwukrotnie za życia pisarza: w marcu 1872 oraz w grudniu 1874 roku. W katalogu dzieł Hansa Christiana Andersena autorstwa baśń opatrzona jest numerem 1012.
W utworze fragmenty prozą stanowią ramę do poezji, do tekstu dziecięcej piosenki.
Istnieją przekłady baśni na języki: niemiecki, angielski, hiszpański, niderlandzki. W 2006 roku Bogusława Sochańska opublikowała pierwsze polskie tłumaczenie utworu z języka duńskiego.
Fabuła Streszczenia dokonano na podstawie wersji duńskiej z 1872 roku.
Do domu przychodzi student, który udziela lekcji braciom małej Amalie. Przy okazji rozmawia z bawiącą się lalkami dziewczynką. Amalie uważa, że rozmowy ze studentem są zabawne, chociaż ciocia Malle twierdzi, że student nie umie obchodzić się z dziećmi i mówi do nich rzeczy zbyt trudne. Dziewczynka uczy się od studenta piosenki „Tańcz, tańcz, moja laleczko!” i śpiewa ją swoim trzem lalkom, wśród których są dwie nowe oraz jedna stara: Lise.
Piosenka opowiada o tańczących lalkach: Laleczka tańczy i wygląda bardzo elegancko, a jej towarzysz ma kapelusz, rękawiczki, białe spodnie i niebieski frak. Kawaler i panna są oboje dobrze ubrani. Lalka ma odcisk na dużym palcu. Do zabawy dołącza stara lalka Lise, która jest z zeszłego roku, ale wygląda jak nowa, bo ma nowe włosy z lnu i nasmarowano jej czoło masłem. Stara lalka znów wygląda jak nowa i zostaje zaproszona do wspólnego tańca. Wszystkie trzy lalki tańczą razem, co jest tak piękne, że warto na to patrzeć. Lalki wykonują poprawne kroki taneczne, trzymają się prosto, obracają się i kłaniają, co sprawia, że wyglądają uroczo, są jak malowane.
Lalki, mała Amalie i student doskonale wiedzą, o czym jest ta piosenka, tylko ciotka Malle, uważa że jest za trudna. Ciotka Malle uważa, że to dziecinada. Nie przeszkadza to jednak dziewczynce śpiewać zabawną piosenkę.
Przypisy
Linki zewnętrzne Tekst oryginalny
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1871