Rieul (litera: ㄹ, ) – spółgłoska dziąsłowa należąca do grupy pisma hangul, do oznaczenia spółgłoski uderzeniowo dziąsłowo dźwięcznej [ɾ] na początku wyrazu i pomiędzy samogłoskami, oraz spółgłoski bocznej dziąsłowej dźwięcznej [l] na końcu sylab. Według transkrypcji McCune’a-Reischauera spółgłoska brzmi "l", "r" i "n".
Jak podaje Koreańska Zasada Pisowni () ㅂ jest czwartą literą alfabetu koreańskiego. Służy do oznaczania płynnych spółgłosek w języku koreańskim. Tę płynną spółgłoskę wymawia się jako dźwięk boczny, dotykając czubkiem języka górnych dziąseł i wprawiając w drżenie struny głosowe podczas wydechu przez obie strony języka na końcu sylaby. Pomiędzy samogłoskami wymawia się ją jako dźwięk wybuchowy, wprawiając w drżenie struny głosowe i uderzając czubkiem języka o górne dziąsła jednokrotnie.
Dźwięk spółgłoski brzmi podobnie jak "l" w angielskim słowie "ladder" lub polskie "r" na początku i między samogłoskami i "l" na końcu.
Pismo mały|centruj|Kolejność stawiania kresek
Historia Litera powstała na podstawie litery ㄱ, jednak w tym wypadku nie dodano do niech kreski, a utworzono ㄹ, co sprawiło, że litera ㄹ została utworzona niezależnie. W pierwszym tekście, w którym litera ta została opisana, nazwano ją jako "ㄹ 梨乙". Dopiero w tekście "Unified Hangul Spelling Proposal" autorstwa Joseon Language Society ustalono nazwę "리을", która pozostała do dziś.
W tekście Hunminjeongeum literze tej zostało przyjęte dwudzieste drugie miejsce w koreańskim alfabecie, ale po napisaniu tekstu Spółgłoska początkowa, spółgłoska końcowa i osiem wspólnych znaków (), litera została postawiona na czwartym miejscu i tak pozostało do dziś.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język koreański