Tong Siv Eng (ur. 31 października 1919 w Kâmpóng Cham, zm. 12 czerwca 2001 w Bangkoku) – kambodżańska polityczka. Pierwsza kobieta wybrana do Zgromadzenia Narodowego Kambodży oraz pierwsza na stanowisku ministerskim.

Życiorys

Młodość, edukacja i kariera zawodowa Urodziła się 31 października 1919 w Kâmpóng Cham. Jej ojciec był dyrektorem lokalnej szkoły. Miała dwójkę rodzeństwa.

Ukończyła szkołę średnią w Sajgonie. Uzyskała kambodżański/wietnamski odpowiednik baccalauréatu w języku francuskim. W 1941 roku zaczęła pracę jako nauczycielka. W 1956 roku została nauczycielką 12 dzieci króla Kambodży Norodoma Sihanouka.

Działalność polityczna Za namową swojego męża, Pung Peng Chenga, wystartowała w do Zgromadzenia Narodowego Kambodży, które wygrała. Wystartowała z okręgu wyborczego obejmującego prowincję Kândal. Została pierwszą kobietą wybraną do kambodżańskiego parlamentu. Uzyskała reelekcję w oraz w . Pełniła funkcję p.o. przewodniczącej Zgromadzenia.

W latach 1959–1963 pełniła funkcję ministra ds. działań społecznych, a w latach 1963–1968 była ministrem zdrowia Kambodży w rządzie Sihanouka (jako premier kraju). Była pierwszą kobietą na stanowisku ministerskim w kraju. Uciekła z kraju po zamachu stanu w Kambodży w 1970 roku. Wraz z mężem uciekła do Francji, gdzie mieszkali przez 2 lata. W 1972 roku przenieśli się do Pekinu, gdzie na wygnaniu przebywał do 1975 roku Norodom Sihanouk. W 1989 roku powróciła do kraju. Została mianowana członkinią komitetu konstytucyjnego. Była odpowiedzialna za usunięciem kary śmierci z konstytucji kraju. Zachorowała w 1993 roku i odeszła na polityczną emeryturę.

Pozostała działalność Tong oraz jej mąż byli bliskimi przyjaciółmi, wieloletnimi powiernikami i doradcami króla Kambodży Norodoma Sihanouka.

Życie prywatne Zmarła na atak serca 12 czerwca 2001 w szpitalu w Bangkoku. W jej pogrzebie wzięło udział ponad 1000 dygnitarzy, dyplomatów i polityków, w tym król Kambodży Norodom Sihanouk, który zapalił jej stos pogrzebowy.

Miała dwójkę dzieci. Jej córką jest , założycielka , kambodżańskiej organizacji pozarządowej wspierającej biednych i bezdomnych. Jej mężem był Pung Peng Cheng (zm. 10 listopada 2001); sekretarz stanu w ministerstwie edukacji oraz sekretarz generalny rady tronowej w latach 1958–1970. Wzięli ślub w 1939 roku.

Przypisy

Kategoria:Parlamentarzyści Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2001 Kategoria:Kambodżańscy politycy Kategoria:Kambodżańscy ministrowie