Acanalonia conica – gatunek pluskwiaka fulgorokształtnego z rodziny Acanaloniidae. Pierwotnie endemit nearktyczny, obecnie szeroko rozsiedlony w obrębie południowej Europy.
Opis Ciało imago długie na 7–11 mm, jasnozielone, kształtem przypominające liść. Głowa krótka, szpiczaście zakończona. Oczy białawe lub silnie czerwone. Nogi zielone z brązowawymi stopami. Skrzydła szerokie, jasno i nieregularnie siatkowane, w spoczynku złożone wzdłuż ciałaAcanalonia conica [online], True hoppers WP [dostęp 2025-07-22]. lewo|mały|213x213px Nimfy kuliste, brązowawe, pokryte białymi, woskowymi włoskamiSteve W. Wilson, J. E. McPherson, Life histories of Acanalonia bivittata and A. conica with descriptions of immature stages, Annals of the Entomological Society of America 74 (3), s. 289–298, 1981..
Biologia Gatunek wybitnie polifagiczny. Żerowanie stwierdzono na liściach wielu gatunków roślin z różnych rodzin np. z liliowatych (Liliaceae), różowatych (Rosaceae), winoroślowatych (Vitaceae), wiązowatych (Ulmaceae), orzechowatych (Juglandaceae) czy jasnotowatych (Lamiaceae)Vera D’Urso, Marco Uliana, Acanalonia conica (Hemiptera, Fulgoromorpha, Acanaloniidae), a Nearctic species recently introduced in Europe, Deutsche Entomologische Zeitschrift 53 (1), s. 103–107, 2006.. Z racji plastyczności swojej diety pluskwiaki zamieszkują szereg różnych siedlisk, jak łąki, lasy, ogrody, parki czy uprawy roślinne. Występuje jedno pokolenie rocznie. Jaja składane są latem i jesienią w zagłębieniach kory pni krzewów i drzew żywicielskich, gdzie przeżywają zimę. Imagines obserwowano od maja do października, z apogeum pojawu w lipcu i sierpniu. Żyją w niedużych agregacjach, w Ameryce Północnej często w towarzystwie innych fulgorokształtnych, jak Metcalfa pruinosa, Flatormenis proxima czy Ormenoides venusta.
Zarówno imagines, jak i nimfy padają ofiarami parazytoidalnych błonkówek z rodzaju Gonatopus. Na pluskwiakach pasożytują także ćmy z gatunku Fulgoraecia exigua.
Występowanie A. conica rdzennie występuje na wschodzie Ameryki Północnej, gdzie jest gatunkiem pospolitym. W Europie po raz pierwszy stwierdzona została w 2003 roku z okolic Padwy we Włoszech. Prawdopodobnie owady dotarły tam jeszcze niewyklute z jaj, wraz z dostawą roślin doniczkowych z Ameryki Północnej. W krótce później gatunek opanował całą północną część kraju, która dalej pozostaje epicentrum jego występowania na Starym Kontynencie. W kolejnych latach obecność owadów odnotowano także w Szwajcarii, Rumunii, Słowenii, Austrii, Serbii, Francji, Słowacji, Chorwacji, Bułgarii, Turcji, na Węgrzech oraz w NiemczechAcanalonia conica [online], iNaturalist [dostęp 2025-07-22].
W Polsce nieobserwowana. Z kraju notowana już była natomiast blisko spokrewniona Metcalfa pruinosa, gatunek inwazyjny o identycznych wymaganiach środowiskowych i żywieniowych, co A. conicaDariusz Świerczewski, et al., First report of the Nearctic planthopper Metcalfa pruinosa (Say, 1830) in Poland, its current status and potential threats (Hemiptera: Fulgoromorpha: Flatidae), Journal of Plant Protection Research 62 (3), s. 238–246, 2022..
Przypisy
Kategoria:Acanaloniidae Kategoria:Pluskwiaki Ameryki Północnej Kategoria:Pluskwiaki Europy Kategoria:Inwazyjne gatunki owadów Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1830 roku