Paul Seixas (ur. 24 września 2006 w Lyonie) – francuski kolarz szosowy i przełajowy, brązowy medalista mistrzostw świata w jeździe indywidualnej na czas (2026).

Jeden z najbardziej utalentowanych kolarzy swojego pokolenia. W 2024 roku, mając zaledwie 18 lat, został zawodowcem. Jesienią 2025 zdobył brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego na mistrzostwach Europy. W sezonie 2026 odniósł pierwsze zwycięstwa w UCI World Tour, wygrywając m.in. Vuelta al País Vasco i La Flèche Wallonne

Życiorys Paul Seixas ma portugalskie i czechosłowackie korzenie po pradziadkach. Jego rodzice – Emmanuel i Emmanuelle Seixas – uprawiają karate; ojciec jest wicemistrzem Francji w tej dyscyplinie. Kolarstwo poznał u dziadka ze strony ojca, w dolinie Arve w Górnej Sabaudii, a jeździć na rowerze zaczął w wieku ośmiu lat w klubie Lyon Sprint Évolution. W 2021 roku przeprowadził się do Anse i dołączył do Vélo Club Villefranche Beaujolais w Villefranche-sur-Saône. Równolegle z karierą kolarską studiuje na EM Lyon Business School, gdzie realizuje program Bachelor Business & Administration (BBA).

2021–2024: pierwsze sukcesy W 2021 został mistrzem Francji w kolarstwie szosowym w kategorii kadetów oraz wicemistrzem Francji w kolarstwie przełajowym. Rok później zdobył tytuł mistrza Francji w przełajach kadetów.

W 2023 dołączył do drużyny AG2R Citroën U19 Team. Zajął m.in. trzecie miejsce w Eroica Juniores w Sienie oraz drugie miejsce w Ain Bugey Valromey Tour. Na mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym zajął 25. miejsce.

W styczniu 2024 został mistrzem Francji w kolarstwie przełajowym juniorów. W sezonie szosowym praktycznie nie schodził z podium – w maju wygrał Liège-Bastogne-Liège juniorów, a następnie zdobył tytuł mistrza Francji juniorów w jeździe na czas. Wygrał także Tour du Pays de Vaud, Classique des Alpes juniorów i Giro della Lunigiana (klasyfikacja generalna, etapowa i górska). We wrześniu stanął na podium mistrzostw Europy, a kilka dni później został mistrzem świata juniorów w jeździe na czas – jako pierwszy Francuz w historii.

18 września 2024 drużyna Decathlon-AG2R La Mondiale ogłosiła przejście niespełna 18-letniego kolarza do grona zawodowców, z pominięciem drużyny rozwojowej.

2025: pierwsze sukcesy w peletonie zawodowym i medal mistrzostw Europy Karierę zawodową rozpoczął w lutym 2025 na Grand Prix La Marseillaise, gdzie zajął piąte miejsce. Dwa tygodnie później zadebiutował w World Tour na UAE Tour, pełniąc rolę gregario dla Felixa Galla. Na piątym etapie uległ wypadkowi i nie wystartował następnego dnia.

W czerwcu wystąpił w Critérium du Dauphiné, stając się najmłodszym uczestnikiem tej imprezy w erze nowożytnej. Zajął 10. miejsce na czasówce, a w klasyfikacji generalnej uplasował się na ósmej pozycji – ponad 8 minut za zwycięzcą Tadej Pogačarem – stając się najmłodszym kolarzem w historii, który znalazł się w pierwszej dziesiątce klasyfikacji generalnej wyścigu etapowego World Tour. Na mistrzostwach Francji zdobył brązowy medal w jeździe na czas.

Jesienią, już w kadrze seniorskiej, wystąpił na mistrzostwach świata w Kigali (16. miejsce w jeździe na czas, srebrny medal w mieszanej drużynowej jeździe na czas, 13. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego jako najlepszy z Francuzów). Tydzień później, na mistrzostwach Europy rozgrywanych we Francji, zdobył brązowy medal w wyścigu ze startu wspólnego, ponad 3 minuty za Pogačarem.

Sezon zakończył siódmym miejscem na Giro di Lombardia, stając się najmłodszym kolarzem w pierwszej dziesiątce monumentu od 1917 roku.

2026: pierwsze zwycięstwa w World Tour Sezon 2026 rozpoczął od Volta ao Algarve, gdzie drugiego dnia odniósł pierwsze zawodowe zwycięstwo na szczycie Alto da Foia, tuż przed Juan Ayuso. Ukończył wyścig na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej i jako najlepszy młody kolarz. Pod koniec lutego wygrał samotnie Ardèche Classic po 40-kilometrowej ucieczce, wyprzedzając grupkę z Jan Christenem, Lenny Martinezem i Matteo Jorgensonem. Kilka dni później zajął drugie miejsce na Strade Bianche, za Pogačarem.

Na początku kwietnia zdominował Vuelta al País Vasco – wygrał trzy etapy (w tym czasówkę w Bilbao i etap królewski w Eibar) oraz klasyfikację generalną, górską, punktową i młodzieżową. Został pierwszym Francuzem, który wygrał etapowy wyścig World Tour od czasu Christophe Moreau w Critérium du Dauphiné Libéré 2007, a zarazem najmłodszym triumfatorem Wyścigu Dookoła Kraju Basków (19 lat i 6 miesięcy).

22 kwietnia wygrał La Flèche Wallonne po ataku na Mur de Huy 500 metrów przed metą, stając się najmłodszym zwycięzcą tego wyścigu od jego powstania. Cztery dni później zajął drugie miejsce w Liège-Bastogne-Liège, będąc jedynym kolarzem zdolnym utrzymać się za Pogačarem podczas podjazdu Côte de la Redoute.

W lipcu wziął udział w Tour de France, stając się najmłodszym uczestnikiem od 1937 – na starcie stanął w wieku 19 lat, 9 miesięcy i 10 dni. Ostatecznie zajął 4. miejsce w klasyfikacji generalnej zostając najmłodszym kolarzem w historii wyścigu, który ukończył go w czołowej piątce.

20 września zdobył brązowy medal mistrzostw świata w jeździe indywidualnej na czas.

Osiągnięcia Kolarstwo przełajowe 2021–2022 20px 1. miejsce w mistrzostwach Francji kadetów 2023–2024 20px 1. miejsce w mistrzostwach Francji juniorów

Kolarstwo szosowe

Rankingi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Francuscy kolarze szosowi Kategoria:Francuscy kolarze przełajowi Kategoria:Kolarze AG2R-La Mondiale Kategoria:Urodzeni w 2006 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lyonie Kategoria:Zwycięzcy La Flèche Wallonne Kategoria:Zwycięzcy Vuelta al País Vasco