White Rose Movement – brytyjski zespół rockowy z Londynu w Anglii, istniejący w latach 2002–2010. W 2006 roku wydali swój jedyny album studyjny – , który osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście Independent Albums Chart.
W swojej muzyce zespół łączył synthpop w stylu Depeche Mode z rytmami dance-punku i electroclash. Czerpał także z inspiracji zespołami z lat 80. XX wieku, m.in. Duran Duran. Porównywani byli do takich grup, jak: Franz Ferdinand, The Rakes, Bloc Party, The Killers, , The Bravery czy The Rapture.
Historia Grupę White Rose Movement w 2002 roku w Londynie założyli: wokalista Finn Vine, gitarzysta Jasper Milton, basista Owen Dyke, keyboardzistka Erica „Taxxi” MacArthur i perkusista Ed Harper, a ich nazwa nawiązywała do niemieckiej antyhitlerowskiej organizacji z czasów II wojny światowej pn. Biała Róża (niem. Weiße Rose).
Jedne z ich pierwszych koncertów obejmowały występy z zespołem i Felixem da Housecatem. W 2004 roku podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną i rozpoczęli współpracę z (znany z pracy z grupami Maxïmo Park i Bloc Party), wydając wiosną 2005 roku swój debiutancki singel „Love Is a Number”. Magazyn Pitchfork umieścił ten utwór na 40. miejscu pięćdziesięciu najlepszych singli 2005 roku.
Jeszcze w 2005 roku wyruszyli w swoją pierwszą trasę koncertową jako suport The Kills oraz wydali swój drugi singel „Alsatian”. Na początku 2006 roku zespół koncertował z The Rakes, a także wydał trzeci singel „Girls in the Back”. 6 marca 2006 roku wydali swój pierwszy i jedyny album studyjny – .
Zagrali serię koncertów w Stanach Zjednoczonych, m.in. na Coachella Festival 2006, a następnie na terenie Wielkiej Brytanii i reszcie Europy. Łącznie występowali przez cztery na całym świecie, z takimi grupami i muzykami, jak: Nine Inch Nails, Placebo, Bloc Party, The Strokes, Gary Numan, Soulwax i The Kills. Zaczęli także pracę nad drugim albumem studyjnym, o czym Vine mówił: „Zamknęliśmy się, aby rozwijać i stworzyć coś silniejszego i bardziej zwięzłego… Coś z większym sercem”.
Zaraz po rozpoczęciu pracy na drugim albumem, w 2008 roku z zespołu odeszła Taxxi, a nową keyboardzistką została Poppy Corby-Tuech, daleka krewna Vine'a, późniejsza modelka i aktorka. Swój pierwszy koncert z White Rose Movement zagrała na festiwalu w Petersburgu.
Po podpisaniu umowy wydawniczej z Domino, na początku 2010 roku wydali utwór „Helsinki”, który był dostępny do pobrania za darmo.
16 kwietnia 2010 roku zespół zakończył swoją działalność.
W kwietniu 2015 roku były wokalista zespołu Finn Vine wraz z muzykiem Tomem Vekiem rozpoczęli projekt pn. „The Fax”, który powstał w odpowiedzi na wstrzymanie unijnego programu poszukiwawczo-ratowniczego na Morzu Śródziemnym „Mare Nostrum”. Cały dochód trafił do i rady ds. uchodźców.
Skład Finn Vine – wokal (2002–2010) Jasper Milton – gitara (2002–2010) Owen Dyke – gitara basowa (2002–2010) Edward Harpe – perkusja (2002–2010) Erica „Taxxi” MacArthur – keyboard (2002–2008) Poppy Corby-Tuech – keyboard (2008–2010)
Dyskografia Albumy studyjne RokTytułSzczegółyNajwyższa pozycja na liścieUK IndieUK Downl.2006 Data: 6 marca 2006 Wydawca: Format: CD, LP, digital650„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.
Single RokTytułNajwyższa pozycja na liścieAlbumUKUK Rock & MetalUK Indie2005„Love Is a Number”——17Kick„Alsatian”54282006„Girls in the Back”77—8„London's Mine” / „Testcard Girl”96—7„Love Is a Number” (reedycja)——72009„Small And The Witches Revenge” / „Cigarette Machine”———brak„—” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.
Przypisy
Kategoria:Brytyjskie zespoły rocka alternatywnego Kategoria:Brytyjskie zespoły rocka elektronicznego