thumb|250px|Elżbieta Antoszówna i Kazimierz Słupczyński w jednej ze scen rewii – Warszawa, kwiecień 1932 Elżbieta Antoszówna (ur. 10 maja 1910 w Trzebini, zm. 7 lub 15 września 1994 w Nowym Jorku) – polska tancerka oraz aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys Pochodziła z kolejarskiej rodziny. W latach 1927–1929 jako tancerka była członkinią zespołu Operetki Krakowskiej. Stamtąd, na zaproszenie baletmistrza Jana Wojcieszki przeniosła się do Warszawy, gdzie występowała w teatrze Morskie Oko. Tam też, wiosną 1929 roku debiutowała jako solistka (w zastępstwie chorej Lody Halama). W kolejnych latach występowała w teatrach i rewiach stołecznych: Wesołe Oko (1931), Morskie Oko (1932), Casanova, Rex (1933), Wielka Rewia (1934) Teatr na Kredytowej (1935). Tańczyła również w Łodzi (1934) oraz na występach zagranicznych: w Rumunii (1935) oraz Turcji (1938).
Był osobą o dużych zdolnościach akrobacyjnych – krytycy nazywali ją „kobietą bez kości”, „fenomenem gibkości” oraz „najbardziej giętką kobietą Warszawy”. W jednym ze swoich popisowych numerów pt. Złodziej i manekin, wykonywanych z Janem Wojcieszką w rewii "Uśmiech Warszawy", partner chował ją do niewielkiej walizki i wynosił ze sceny. W innym z przedstawień, wykonywanych wraz z Bożeną Alesso, obie tancerki – jaki pisano w 1932 roku w tygodniku "Kino" – „splotami rąk i nóg, świetnie wygimnastykowanych znakomicie naśladowały wężowe ruchy ośmiornicy”.
W 1942 roku wraz z 2. Korpusem Polskim znalazła się w Palestynie. Tam występowała w Teatrzyku Literacko-Artystyczny Złota Maska, kierowanym przez Zenona Wardana. Tańczyła również w lokalach w Tel Awiwie i Hajfie. Po zakończeniu walk pozostała w Palestynie, występując w hotelach i kasynach. Po uzyskaniu przez Izrael niepodległości w 1948 roku otrzymała obywatelstwo tego państwa.
W 1957 roku przeniosła się do Londynu, gdzie wyszła za mąż za Alfreda Ołdaka. Po kilku latach małżeństwo rozpadło się, a Antoszówna w 1962 roku udała się do Nowego Jorku, gdzie w 1981 roku wyszła ponownie za mąż, za Donalda Fitcha Moshera juniora. Tam też zmarła. Jej szczątki w 1998 roku sprowadzono do Polski i pochowano na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu pod nazwiskiem Elisabeth Mosher.
Filmografia Czy Lucyna to dziewczyna? (1934) – kobieta na dancigu w "Eldorado" ABC miłości (1935) – pielęgniarka w gabinecie dentystycznym Skłamałam (1937) – dziewczyna do towarzystwa w "salonie" hrabiny Wirmickiej Dorożkarz nr 13 (1937) – kobieta w kasynie Wrzos (1938) – znajoma Celiny i Andrzeja Robert i Bertrand (1938) – Robert i Bertrand Źródło: Film Polski
Przypisy
Kategoria:Izraelczycy pochodzenia polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Trzebini Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Polonia w Stanach Zjednoczonych (biografie) Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie tancerki Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1994