Wit Czajkowski (ur. 14 czerwca 1790 w Samoklęskach w Wielkopolsce, zm. 1 kwietnia 1854) – żołnierz wojska pruskiego, Księstwa Warszawskiego oraz Królestwa Kongresowego, weteran wojen napoleońskich, powstaniec listopadowy.
Życiorys Karierę wojskową rozpoczął 31 grudnia 1800 w wojsku pruskim. Został podchorążym w pułku generała Mansteina. W armii pruskiej dosłużył się stopnia porucznika (1807). W latach 1806-1807 walczył przeciwko Francji.
Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego wstąpił do polskiego wojska. Odbył razem z nim dwie kampanie: 1809 i 1812-1813.
W okresie Królestwa Kongresowego również trafił do armii. 2 lutego 1815 zaczął służbę w 4 pułku piechoty liniowej. W czasie Nocy Listopadowej opowiedział się przeciw powstaniu, nie cieszył się zaufaniem podkomendnych. Pomimo to, wziął udział w walkach jako dowódca 4 pułku. 19 lutego 1831 w czasie bitwy pod Wawrem został ranny. Już więcej nie walczył. Awansowany na pułkownika, 5 września 1831. Po upadku Warszawy 7 września 1831 pozostał w mieście. Stawił się przed Komisją Rządową Wojny. Odnowił przysięgę wierności carowi.
Odznaczenia 11 października 1812 – Legia Honorowa nr 33454 za Możajsk 24 października 1819 – krzyż św. Włodzimierza 4 klasy 21 czerwca 1825 – krzyż św. Anny 2 klasy 1830 – znak honorowy za 20 nieskazitelnej służby oficerskiej
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. I, Warszawa 1995.
Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Odznaczeni Legią Honorową Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1854