George Harvey Strait Sr. (ur. 18 maja 1952 w Poteet, Teksas) – amerykański piosenkarz country, autor tekstów, aktor i producent muzyczny.

Strait sprzedał ponad 120 milionów płyt na całym świecie, co czyni go jednym z najlepiej sprzedających się artystów muzycznych wszech czasów. Jest piętnastym najlepiej sprzedającym się piosenkarzem nagrywającym albumy w USA (ponad 70 milionów płyt w całych Stanach Zjednoczonych). Rekordzista RIAA w liczbie certyfikowanych albumów, ma na koncie 33 różne wydawnictwa, które uzyskały status platynowej lub złotej płyty.

Jest uznawany za pioniera neotradycyjnego stylu country. Był nominowany do 16 nagród Grammy, otrzymał swoją pierwszą i jedyną nagrodę za najlepszy album country, Troubadour, w 2009 roku.

Karierę w muzyce country rozpoczął od występów w zespole Ace in the Hole w Teksasie w latach 70., nagrywając utwory dla niezależnej wytwórni płytowej D Records z siedzibą w Houston. Komercyjny sukces Straita rozpoczął się, gdy jego pierwszy singiel „Unwound” stał się hitem w 1981 roku. W latach osiemdziesiątych siedem jego albumów osiągnęło pierwsze miejsce na listach przebojów country. W 2000 roku został uznany Artystą Dekady przez Academy of Country Music i wybrany do Country Music Hall of Fame.

Życiorys

Młodość George Harvey Strait Sr. urodził się 18 maja 1952 roku w Poteet w Teksasie jako syn Johna Byrona Straita (1922–2013) i Doris Jean Couser (1930–2010). Dorastał w pobliskim Pearsall. W hrabstwie Frio jego ojciec był nauczycielem matematyki w gimnazjum i właścicielem rancza bydła o powierzchni 2000 akrów (810 ha) na obrzeżach Big Wells w Teksasie. Kiedy George był w czwartej klasie, jego rodzice się rozwiedli, a matka wyprowadziła się z jego siostrą, Pency. George i jego brat John „Buddy” Jr. (1950–2009) dorastali z ojcem. Przez większość swojego wczesnego życia pracował na ranczu wraz ze swoim starszym bratem i ojcem Johnem.

Strait rozpoczął swoją przygodę z muzyką podczas uczęszczania do Pearsall High School, gdzie występował w rock'n'rollowym zespole garażowym, znanym jako The Stoics, czerpiąc większość swoich wpływów i inspiracji z Beatlesów i innych grup rockowych. Jego preferencje muzyczne wkrótce zwróciły się w stronę country, a piosenkarze tacy jak Hank Thompson, Lefty Frizzell, George Jones i Hank Williams, a także Bing Crosby czy Dean Martin (poprzez technikę crooningu) wpłynęli na jego styl.

Studia Po tym, jak został honorowo zwolniony z armii w 1975 roku, zapisał się na Southwest Texas State University (obecnie Texas State University) w San Marcos. Ukończył studia rolnicze. 26 maja 2006 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa od swojej macierzystej uczelni.

Kariera muzyczna

Lata 70. W czasie studiów George Strait odpowiedział na ogłoszenie zespołu country Stoney Ridge, który poszukiwał nowego wokalisty. Wkrótce po dołączeniu do grupy zmienił jej nazwę na Ace in the Hole Band i objął rolę lidera. Zespół szybko rozpoczął występy w klubach i barach w południowym oraz środkowym Teksasie, koncertując między innymi w Huntsville i Houston. Z czasem zyskali lokalną rozpoznawalność, co pozwoliło im otwierać koncerty uznanych wykonawców, takich jak The Texas Playboys i Asleep at the Wheel.

Zespół otrzymał możliwość nagrania kilku piosenek autorstwa Straita – m.in. „That Don't Change The Way I Feel About You” oraz „I Can't Go On Dying Like This” – dla niezależnej wytwórni D Records z Houston. Mimo tych prób utwory nie przebiły się do szerszej publiczności, a Strait wciąż dorabiał, zarządzając rodzinnym ranczem bydła.

Choć kontynuował występy z Ace in the Hole Band, nie miał żadnych kontaktów z przemysłem muzycznym. Sytuacja zmieniła się, gdy zaprzyjaźnił się z Ervem Woolseyem – właścicielem baru, w którym często grali, a wcześniej menedżerem wytwórni MCA Records. Woolsey zaprosił kilku znajomych z Nashville, by posłuchali zespołu Straita na żywo. Mimo że byli pod wrażeniem, uznali, że styl western swing nie ma potencjału komercyjnego i nie zdecydowali się na współpracę.

Po kilku nieudanych wyprawach do Nashville z Kentem Finlayem – właścicielem Cheatham Street Warehouse – i kolejnych odmowach ze strony wytwórni, Strait zaczął myśleć o rezygnacji z kariery muzycznej. Zaoferowano mu pracę przy projektowaniu zagród dla bydła, którą miał już przyjąć. Powiadomił zespół o odejściu, ale po rozmowie z żoną zdecydował, że jeszcze przez rok spróbuje poszukać szczęścia w muzyce. Wkrótce potem, w lutym 1981 roku, podpisał kontrakt z MCA Records – początkowo tylko na jeden singiel, z możliwością dalszej współpracy w przypadku sukcesu. Zespół Ace in the Hole pozostał u jego boku, pełniąc rolę zespołu koncertowego i supportu w trakcie jego solowej kariery.

Lata 80. Wiosną 1981 roku George Strait zadebiutował w wytwórni MCA Records singlem „Unwound”. Utwór szybko zdobył popularność, docierając do szóstego miejsca na liście „Billboard Hot Country Songs” i trafiając na jego pierwszy album studyjny, Strait Country. Na krążku znalazły się także dwa inne single: „Down and Out”, który osiągnął 16. miejsce na liście przebojów, oraz „If You're Thinking You Want a Stranger (There's One Coming Home)”.

Strait Country przyniósł przełom w nurcie country, wprowadzając „nowo-tradycjonalistyczne” brzmienie jako przeciwwagę dla dominującego wówczas country-pop. Rok później ukazał się jego drugi album, Strait from the Heart, który zebrał pochwały krytyków i przyniósł pierwszy numer jeden w karierze Straita – „Fool Hearted Memory”. Album zawierał także balladę „Amarillo by Morning” pierwotnie wydaną przez Terry’ego Stafforda w 1973 roku. Strait dodał do niej bardziej westernowe instrumentarium. Utwór, opowiadający historię teksańskiego kowboja rodeo, z czasem stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych w jego repertuarze i został uznany za jedną z najwybitniejszych piosenek country wszech czasów.

W 1983 roku Strait po raz pierwszy pojawił się na Houston Livestock Show and Rodeo, zastępując chorego Eddiego Rabbitta jako główny artysta wieczoru. Występy na tej imprezie stały się stałym elementem jego kariery – zagrał tam ponad 20 razy.

W latach 80. Strait zanotował 17 singli, które trafiły na szczyt list przebojów. Między 1983 a 1984 rokiem osiągnął serię pięciu kolejnych hitów numer jeden, pochodzących z dwóch albumów: Right or Wrong – jego pierwszego albumu, który trafił na szczyt zestawień – oraz Does Fort Worth Ever Cross Your Mind, nagrodzonego przez Country Music Association. W 1985 roku został uznany przez CMA za wokalistę roku i wydał swoją pierwszą kompilację największych przebojów, obejmującą utwory z trzech pierwszych albumów. W tym samym roku ukazał się także Something Special, trzeci z rzędu album numer jeden w jego dorobku, zawierający m.in. popularny singiel „The Chair”. Rok później Strait ponownie został wyróżniony tytułem wokalisty roku CMA i wypuścił kolejny album – #7, który również znalazł się na szczycie list.

W 1986 roku George Strait i jego rodzina przeżyli osobistą tragedię – jego 13-letnia córka, Jenifer, zginęła w wypadku samochodowym. Kierujący autem 18-letni Gregory Wilson Allen został oskarżony o zabójstwo. Jak informował rzecznik Departamentu Bezpieczeństwa Publicznego stanu Teksas, nadmierna prędkość i nieprawidłowe pokonanie zakrętu doprowadziły do dachowania pojazdu. Jenifer siedziała z przodu i nie miała zapiętych pasów, przez co została częściowo wyrzucona z samochodu i zginęła na miejscu. Po tym wydarzeniu George Strait wycofał się z życia medialnego, przestając udzielać wywiadów na wiele lat. Ani on, ani jego rodzina nie poruszali publicznie tematu straty córki.

Mimo osobistego bólu, Strait nie zrezygnował z kariery muzycznej. W latach 1986–1989 wydał aż 11 kolejnych singli, które zajęły pierwsze miejsca na listach przebojów. Seria rozpoczęła się od „Nobody in His Right Mind Would've Left Her”, a zakończyła na „Ace in the Hole”. Utwory te pochodziły z czterech albumów: #7, Ocean Front Property (1987), If You Ain’t Lovin’, You Ain’t Livin’ (1988) oraz Beyond the Blue Neon (1989). Wszystkie te płyty znalazły się na szczycie listy albumów country.

Dekadę lat 80. Strait zakończył ponownym zdobyciem tytułu wykonawcy roku CMA w 1989 roku, a w 1990 roku powtórzył ten sukces.

Lata 90. George Strait rozpoczął nową dekadę od premiery swojego dziesiątego albumu studyjnego Livin’ It Up, który przyniósł mu dwa kolejne przeboje numer jeden. Były to: „Love Without End, Amen” oraz „I’ve Come to Expect It From You”. Oba utwory zajmowały pierwsze miejsce przez pięć tygodni w 1990 roku. Niedługo potem, w 1991 roku, ukazał się album Chill of an Early Fall, który spotkał się z uznaniem krytyków. W Entertainment Weekly napisano, że płyta była dla Straita krokiem w stronę bardziej różnorodnych brzmień, odchodząc od pewnej monotonii jego wcześniejszych produkcji. Z albumu pochodzą dwa kolejne hity numer jeden: „If I Know Me” i „You Know Me Better Than That”. Jednak cover klasycznego utworu „Lovesick Blues” zakończył jego serię 31 singli, które bez przerwy trafiały do pierwszej dziesiątki – piosenka dotarła tylko do 24. miejsca. Również sam album przerwał passę ośmiu kolejnych płyt numer jeden, osiągając czwarte miejsce na listach.

Wiosną 1992 roku Strait wydał album Holding My Own, który choć nie dostarczył hitu numer jeden, to jednak przyniósł dwa utwory plasujące się w pierwszej piątce, w tym „So Much Like My Dad”. Jeszcze w tym samym roku zadebiutował jako aktor w filmie Pure Country i wydał ścieżkę dźwiękową do produkcji. Album okazał się największym sukcesem komercyjnym w jego dotychczasowej karierze, zawierając takie przeboje jak „Heartland”, „I Cross My Heart” oraz „When Did You Stop Loving Me”. Dwa pierwsze utwory trafiły na szczyt list przebojów, a trzeci osiągnął szóstą pozycję.

W 1993 roku ukazał się kolejny album – Easy Come, Easy Go, który dotarł do pierwszej piątki zestawienia Billboard 200 i zawierał takie utwory jak „I'd Like to Have That One Back”, „The Man in Love with You” oraz tytułowy hit, który osiągnął pierwsze miejsce.

Cztery kolejne albumy studyjne – Lead On (1994), Blue Clear Sky (1996), Carrying Your Love with Me (1997) i One Step at a Time (1998) – zdobyły pierwsze miejsce na listach przebojów. W tym okresie Strait wylansował osiem kolejnych hitów numer jeden, w tym takie utwory jak: „You Can’t Make a Heart Love Somebody”, „Carried Away”, „One Night at a Time” czy „I Just Want to Dance with You”.

W 1995 roku Strait wypuścił czteropłytowy zestaw Strait Out of the Box, będący retrospektywnym podsumowaniem jego dotychczasowej kariery. Kolekcja zawierała także dwie nowe piosenki: „I Know She Still Loves Me” oraz hit numer jeden „Check Yes or No”. Box set sprzedał się w liczbie ośmiu milionów egzemplarzy, co czyni go drugim najlepiej sprzedającym się zestawem pudełkowym w historii USA. W 1997 i 1998 roku Strait został uhonorowany tytułem Najlepszego Wokalisty Męskiego przez CMA. W tych latach rozpoczął również trasę koncertową George Strait Country Music Festival, podczas której występowali z nim m.in. Tim McGraw, Faith Hill, Kenny Chesney i Alan Jackson.

W 1999 roku wydał album Always Never the Same, który zajął drugie miejsce na listach country i dorównał sukcesowi Pure Country, sięgając szóstego miejsca na Billboard 200. Z płyty pochodzą takie hity jak „What Do You Say to That”, „Meanwhile” oraz singiel numer jeden „Write This Down”. Choć album zebrał mieszane recenzje, Entertainment Weekly podkreślił, że Strait potrafił sprawić, by nawet najlżejszy materiał radiowy brzmiał świetnie dzięki swojemu naturalnemu wdziękowi.

W ciągu lat 90. George Strait zdobył łącznie 17 singli numer jeden na listach Billboardu i z impetem wkroczył w nowe stulecie, kontynuując swoje sukcesy.

Lata 2000.