Narodowosocjalistyczna Młodzież Danii

mały|Dziewczyna z NSU na Vesterbrogade w Kopenhadze w czerwcu 1941 Narodowosocjalistyczna Młodzież Danii (duń. Danmarks Nationalsocialistiske Ungdom, NSU) – duńska narodowosocjalistyczna partia młodzieżowa. Stawiała sobie za cel kształcenie narodowosocjalistycznej młodzieży poniżej 18 roku życia na dobrych narodowosocjalistycznych obywateli. Organizacja została założona w 1932 i rozwiązana wraz z DNSAP w 1945.

Geneza NSU powstała w październiku 1932 po reorganizacji macierzystej Duńskiej Narodowosocjalistycznej Partii Robotniczej (duń. Danmarks Nationalsocialistiske Arbejderparti, DNSAP). Członkowie partii, którzy nie ukończyli 18 lat, zostali odłączeni od SA i utworzyli własną organizację. Organizacja ta nosiła nazwę Narodowosocjalistyczna Młodzież (duń. Nationalsocialistiske Ungdom, NSU). W rzeczywistości w Kopenhadze utworzono tylko jeden oddział, który po zaledwie miesiącu odłączył się od DNSAP wraz z liderem jej kopenhaskiego oddziału, Wilfredem Petersenem, który założył własną partię nazistowską.

Ów oddział w Kopenhadze kontynuował działalność w Partii Narodowosocjalistycznej (duń. Nationalsocialistisk Parti, NSP) Wilfreda Petersena pod nazwą NSU. Wobec tego funkcjonowały dwie organizacje o tej samej nazwie, jednak NSU w DNSAP istniała tylko nominalnie.

1 września 1934 młodzieżówka DNSAP została ponownie założona przez Carla Christiana Blangsteda Stendera, który wraz z pierwszym przywódcą DNSAP, Cayem Lembcke, był pionierem duńskiego ruchu skautowego. We wczesnych latach organizacja nosiła nazwę Danske Drenge (pol. „Duńscy Chłopcy”), aby odróżnić ją od NSU Wilfreda Petersena. Dopiero w 1936 jej nazwę zmieniono z powrotem na Nationalsocialistiske Ungdom (NSU). W początkowych latach organizacja liczyła zaledwie kilku członków, a formalnie najbardziej przypominała ruch skautowy.

Cele Celem NSU było kształcenie narodowosocjalistycznej młodzieży poniżej 18 roku życia, by jej członkowie stali się dobrymi narodowosocjalistycznymi obywatelami. Kiedy członkowie NSU osiągali pełnoletność, SA były gotowe przejąć ich edukację. Z początku edukacja polityczna nie miała tak dużego znaczenia, jak później.

Rozwój i symbolika mały|Głównym symbolem NSU był krąg słoneczny. Członkowie nosili czarne mundury inspirowane ruchem skautowskim, włoskimi faszystami i Hitlerjugend Zdjęcie: Muzeum Wolności W drugiej połowie lat 30. organizacja rozwijała się. Podobnie jak SA, NSU stała się organizacją równoległą do DNSAP, z własnym mundurem i symbolem: kręgiem słonecznym (duń. Solhjulet). Działała wówczas na coraz większą skalę, używając tych samych metod, co ruch skautowy. Jej ówczesny lider, starszy porucznik Asger Viktor Schubert, rozwinął biurokrację, lecz zaniedbał pracę z młodzieżą. Zmieniło się to, gdy oficer gwardii królewskiej (Kongelige Livgarde), Christian Frederik von Schalburg został mianowany krajowym przywódcą młodzieży NSU 15 stycznia 1939. Wraz z przystąpieniem C.F. von Schalburga do organizacji, otrzymała ona własny plan organizacyjny, który zmienił jej charakter – nacisk położono na przysposobienie wojskowe, którego ważnym celem było włączenie członków NSU do Waffen-SS.

Podobnie jak Hitlerjugend w Niemczech, NSU aktywnie działała na rzecz edukacji młodzieży nazistowskiej. Młodzież uważana była za przyszłość kraju. Po ataku Niemiec na Związek Radziecki, NSU zaczęła naciskać na młodych ludzi, aby wstąpili do Waffen-SS i walczyli z komunizmem. Wielu członków NSU podążyło za tym apelem.

Przywódcy C.F. von Schalburg był nominalnie krajowym przywódcą młodzieży aż do swojej śmierci 2 czerwca 1942. Jednak podczas pełnienia tej funkcji, był on zajęty innymi obowiązkami wojskowymi, przez co nie mógł w pełni poświęcić się pracy w NSU. W obu przypadkach na jego miejsce mianowano pełniącego obowiązki krajowego przywódcę młodzieży. W 1940 roku von Schalburg udał się do Finlandii, aby walczyć po stronie fińskiej przeciwko Związkowi Radzieckiemu. Za drugim razem Schalburg wstąpił do Waffen-SS i walczył na froncie wschodnim, na którym zginął 2 czerwca 1942 jako dowódca Ochotniczego Legionu Duńskiego (Frikorps Danmark).

Nowy przywódca NSU, Hans Jensen, oddzielił NSU od DNSAP 15 września 1943 roku. Od tej pory NSU otrzymywało fundusze bezpośrednio od okupanta, co pozwoliło na zwiększenie aktywności. W pierwszych latach wojny NSU zmagało się z wewnętrznymi walkami o władzę, ale po śmierci von Schalburga, wraz z mianowaniem Hansa Jensena na krajowego przywódcę młodzieży, walki o władzę ustały.

Rozwiązanie 15 marca 1945 roku, gdy wojna dobiegała końca, NSU ponownie podporządkowano DNSAP. DNSAP znajdowała się wówczas w stanie rozpadu, a NSU również powoli się rozpadała. Obie organizacje rozwiązano na początku maja 1945.

Krajowi liderzy młodzieży Carl Christian Blangsted Stender – 1 września 1934 – 24 czerwca 1936 Asger Viktor Schubert – 24 czerwca 1936 – 15 stycznia 1939 Christian Frederik von Schalburg – 15 stycznia 1939 – 2 czerwca 1942 Hans Jensen – 12 listopada 1942 – 5 maja 1945

Pełniący obowiązki krajowych liderów młodzieży Christian Teisen – 27 lutego 1940 – kwiecień 1940 (podczas pobytu C.F. von Schalburga w Finlandii) Knud Henning Hansen – kwiecień 1940 – wrzesień 1940 (podczas pobytu C.F. von Schalburga w Finlandii i Danii) Erik Kristian Schive Lærum – 1 listopada 1940 – 8 września 1941 (podczas służby C.F. von Schalburga na froncie wschodnim) Hans Jensen: 9 września 1940 – 11 listopada 1942 (w czasie służby C.F. von Schalburga na froncie wschodnim, a także w okresie po jego śmierci)

Linki zewnętrzne Duńczycy w służbie niemieckiej – Młodzież Narodowosocjalistyczna (duń.)

Literatura Mikkel Kirkebæk, Beredt for Danmark. Nationalsocialistisk Ungdom 1932-1945, Gyldendal, København 2011, ISBN 978-87-02-10720-3. Mikkel Kirkebæk, Schalburg – en patriotisk landsforræder, Gyldendal, København 2009, ISBN 978-87-02-08097-1.

Kategoria:Partie narodowosocjalistyczne Kategoria:Historia Danii Kategoria:Dania podczas II wojny światowej Kategoria:Duńskie skrajnie prawicowe partie polityczne Kategoria:Organizacje młodzieżowe