Piękna () – francuski komediodramat młodzieżowy z 2008 roku w reżyserii Christophe’a Honoré, stanowiący luźną adaptację powieści Księżna de Clèves autorstwa Madame de La Fayette.
Fabuła Film przedstawia historię nastolatki o imieniu Junie, która po śmierci matki przenosi się do innej szkoły. Następnie zamieszkuje w domu swojej ciotki, wujka i kuzyna Matthiasa. Z piękną Junie flirtują koledzy z klasy Matthiasa. Z Otto, najbardziej dyskretnym z nich, dziewczyna nawiązuje romantyczną relację. Nauczyciel Junie, Nemours, który ma opinię uwodziciela, zakochuje się w niej. Jednak Junie odrzuca jego miłość z obawy przed zepsuciem swojej reputacji.
Obsada W nawiasach podano nawiązanie do postaci z książki Księżna de Clèves: Léa Seydoux – Junie de Chartres (księżna de Clèves) Louis Garrel – Jacques Nemours (książę de Nemours) Grégoire Leprince-Ringuet – Otto (książę de Clèves) Esteban Carvajal Alegria – Matthias de Chartres (Vidame z Chartres) Anaïs Demoustier – Katarzyna (królowa Katarzyna Medycejska) Agathe Bonitzer – Marie Valois (królowa Dauphin, Maria Stuart) Simon Truxillo – Henri Valois (król Henryk II) Jacob Lyon – Jacob (książę de Guise) Tanel Derard – Tanel Martin Symeon – Martin Jeanne Audiard – Joanna Estera Garrel – Estera Clotilde Hesme – Madame de Tournon, bibliotekarka (Madame de Tournon) Valérie Lang – Florence Perrin, nauczycielka historii i była narzeczona Nemoursa Chantal Neuwirth – Nicole, właścicielka Café Sully Jean-Michel Portal – Estouteville, nauczyciel matematyki Dominic Gould – nauczyciel angielskiego Alice Butaud – nauczycielka rosyjskiego Matilde Incerti – nauczycielka francuskiego Chiara Mastroianni – dziewczyna z kawiarni Gabriel Attal – uczeń liceum
Pomysł i produkcja Christophe Honoré postanowił zaadaptować Księżną de Clèves na film w odpowiedzi na oświadczenie ówczesnego francuskiego ministra spraw wewnętrznych Nicolasa Sarkozy’ego z 2006 roku, w którym ironicznie skrytykował wykorzystanie powieści w egzaminach do służby cywilnej.
Film podejmuje tematykę okresu dojrzewania, który zdaniem reżysera jest „wiekiem, w którym, niezależnie od epoki, doświadczamy najsilniejszych wstrząsów estetycznych”. Christophe Honoré nie chciał socjologicznie badać młodzieży, lecz raczej „zachować jej element tajemnicy”. Stąd wynikają liczne zbliżenia na twarze, aby podkreślić emocje postaci.
Aby przygotować się do stworzenia filmu, reżyser obejrzał serię francuskich filmów o dorastaniu Wszyscy młodzi w ich wieku z 1994 roku i inne filmy dla nastolatków.
Produkcja pierwotnie była planowana jako film telewizyjny.
Zdjęcia thumb|Liceum Molièra w Paryżu, główne miejsce akcji filmu Film kręcono przez pięć tygodni, od 27 grudnia 2007 do 30 stycznia 2008 roku. Reżyser wyznaje, że bardzo zależało mu na tym, aby nakręcić film w styczniu, ze względu na specyficzną aurę tej pory roku. Liceum Molière (w 16. dzielnicy Paryża) to centralne miejsce akcji. Prawie wszystkie sceny plenerowe zostały nakręcone w tej okolicy, w tym w Ogrodach Ranelagh, Place de Colombie, stacji metra Passy oraz przed rezydencjami przy rue Octave-Feuillet 5 bis i rue de Boulainvilliers 56. Jak zauważa badaczka Sylvie Robic, „podejmując decyzję o kręceniu filmu tylko w Paryżu (liceum i jego najbliższym otoczeniu), filmowiec akcentuje, bardziej niż w książce, tragiczne poczucie jedności miejsca. [...] Paryż, zredukowany do szkoły, kawiarni-azylu, wejścia do budynku i ogrodu, wydaje się miastem duchów, jednocześnie betonowym i nierealnym”.
Jedna scena jest kręcona w i przed budynkiem Cinémathèque Française, przy 51 rue de Bercy (12. dzielnica Paryża). Podczas tej wycieczki studentów wyświetlany jest film Yaaba Idrissy Ouédraogo z 1989 roku. Stanowi on film w filmie.
Muzyka W filmie wykorzystano utwory z opery Das Wohltemperierte Klavier (1722–1744) Jana Sebastiana Bacha oraz arię z opery Łucja z Lammermooru (1835) Gaetana Donizettiego w wykonaniu Marii Callas z 1953 roku, Elle était si jolie (1963) Alaina Barrière’a, cztery piosenki Nicka Drake’a (w tym „Northern Sky”, „Fly”, „Day Is Done” i „Way to Blue”) oraz „Comme la pluie” (2008) Alexa Beaupaina (kompozytora, z którym często współpracuje reżyser). Odnosząc się do piosenek Nicka Drake’a, Sylvie Robic precyzuje, że był on „bardzo utalentowanym, lecz przygnębionym autorem piosenek, który zmarł w 1974 roku, w wieku 26 lat, w wyniku przedawkowania narkotyków, które najwyraźniej było samobójstwem” i że „jego cień wisi nad La Belle Personne”.
Festiwale i nagrody Międzynarodowy Festiwal Filmów Francuskojęzycznych w Namur – 2008: Złota Nagroda Bayard dla najlepszej aktorki dla Léi Seydoux Festiwal Filmowy w San Sebastián – 2008 (konkurs oficjalny) Festiwal Filmowy w Londynie – 2008 (selekcja oficjalna)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuskie adaptacje filmowe Kategoria:Francuskie komediodramaty Kategoria:Francuskie filmy o nastolatkach Kategoria:Francuskie filmy z 2008 roku Kategoria:Filmy kręcone w Paryżu Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Paryżu