Alessandro Fersen (ur. 5 grudnia 1911 w Łodzi jako Aleksander Kazimierz Fajrajzen, zm. 3 października 2001 w Rzymie) – polsko-włoski dramaturg, aktor teatralny i filmowy oraz scenarzysta pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny żydowskich bankierów, która w 1913 przeniosła się do Genui. Tam, w 1934, uzyskał dyplom z filozofii na Uniwersytecie Genueńskim, broniąc pracę L’Universo come giuoco (pol. Wszechświat jako gra), napisaną pod kierunkiem . W 1938, w związku z odmową przyjęcia obywatelstwa włoskiego, które wiązałoby się ze wstąpieniem do Narodowej Partii Faszystowskiej oraz służbą wojskową, wyjechał do Paryża, gdzie uczęszczał na zajęcia u Luciena Levy’ego-Bruhla w Collège de France. 18 listopada 1938 po wprowadzeniu ustaw rasowych, przez faszystowski rząd Mussoliniego, ograniczających wolności ludności żydowskiej we Włoszech, Fersen zaniechał powrotu do domu i wstąpił do Włoskiej Partii Socjalistycznej na wygnaniu i wiódł wędrowne życie w Europie Wschodniej.
W 1943, po kapitulacji Włoch i inwazji Niemiec, dołączył do włoskiego ruchu oporu, w ramach Komitetu Wyzwolenia Narodowego w Ligurii. Następnie wyjechał do Szwajcarii, gdzie w Valais pracował w obozie dla uchodźców, gdzie poznał , dzięki któremu zaangażował się w działalność teatralną. Po wyzwoleniu Włoch powrócił do Genui, gdzie w latach 1945–1947 pracował w Sekretariacie Reorganizacji Kulturalnej Komitetu Wyzwolenia Narodowego dla regionu Ligurii. W 1947 wraz z Emanuele Luzzatim i założył Żydowską Kompanię Teatralną. W 1950 wraz Luzzatim otworzył w Rzymie, przy Via Veneto, kabaret teatralny I nottambuli. Od 1952 do 1960 pracował w , reżyserując dzieła m.in.: Jeana Anouilha, Luigiego Pirandella, Moliera, Williama Szekspira i Lope de Vegi. Od 1957 wykładał aktorstwo w szkole aktorskiej Studio di Arti sceniche w Rzymie.
W 2004 powstał film dokumentalny o życiu i pracy Alessandro Fersena, pt. Being on Stage w reżyserii .
Został pochowany na cmentarzu w Baram.
Mnemodrama W 1958 podczas tournée Teatro Stabile po Ameryce Południowej, Fernsen poznał w Rio de Janeiro antropologa, José de Carneiro, za pośrednictwem którego zetknął się ze praktykującą candomblé. Spotkanie to wywarło silny wpływ na jego duchowość i sposób postrzegania roli aktora w procesie twórczym. W wyniku tych doświadczeń, rozwinął mnemodramę – paraszamanistyczną technikę gry aktorskiej, którą w późniejszych latach rozwijał, a następnie nauczał i wykorzystywał w reżyserowanych przedstawieniach.
Filmografia RokTytułRola 1942 1949 Rabin 1949 Mury Malapagi 1950 1951 1953 1953 Profesor Krauss 1953 Dyrektor Gabelli 1953 Ojciec Delii 1953 Cesare Rovelli 1953 Don Silvio 1953 Doktor Biondi 1953 1954 1954 Teodora, cesarzowa bizantyjska Metropolita 1954 Diomede 1954 Michel Gérard – ojciec 1954 1955 Ojciec Rafaela 1955 Przyjaciółki 1955 Doktor Lena 1956 La capinera del mulino Aimone 1986 Profesor
Za IMDb.com
Przypisy
Kategoria:Aktorzy związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Włoscy aktorzy filmowi Kategoria:Włoscy reżyserzy teatralni Kategoria:Włoscy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Artyści związani z Genuą Kategoria:Artyści związani z Rzymem Kategoria:Politycy Włoskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Rzymie Kategoria:Włoscy Żydzi ocalali z Zagłady