Süchbaataryn Jandżmaa (ur. 15 lutego 1893, zm. 1 maja 1962) – mongolska polityczka komunistyczna. Druga kobieta na świecie niebędąca monarchinią, która była głową państwa – jako przewodnicząca Wielkiego Churału Państwowego Mongolii w latach 1953–1954 (pierwszą była Chiertek Anczimaa-Toka – przywódczyni Tuwińskiej Republiki Ludowej).
Życiorys Urodziła się w 1893 roku jako Nemendejn Jandżmaa. Ukończyła studia na Komunistycznym Uniwersytecie Pracujących Wschodu. Jej mężem był bohater narodowy Mongolii – Damdiny Suche Bator, który zmarł w 1923 roku. W 1925 roku założyła pierwszy związek zawodowy w Mongolii. mały|lewo|Süchbaataryn Jandżmaa wspólnie z premierem Mongolii Chorlogijnem Czojbalsanem W trakcie II wojny światowej, w lutym 1942 roku, uczestniczyła w delegacji Mongolskiej Republiki Ludowej, której współprzewodniczyła wspólnie z . 2 kwietnia 1942 została przewodniczącą poszerzonej Centralnej Komisji ds. Darów Wysyłanych Armii Czerwonej.
W latach 1940–1954 była członkinią biura politycznego Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej. W 1941 roku została sekretarzem Komitetu Centralnego partii, rolę tę pełniła do 1947 roku. W latach 1940-1950 roku zasiadała w , izby niższej parlamentu Mongolskiej Republiki Ludowej. W 1950 roku została deputowaną Wielkiego Churału Państwowego, w którym zasiadała do swojej śmierci w 1962 roku. W 1950 roku została wybrana pierwszą wiceprzewodniczącą Wielkiego Churału Państwowego. Gdy w 1953 roku zmarł , ówczesny przewodniczący parlamentu i de facto głowa państwa, Jandżmaa przejęła jego obowiązki, stając się tymczasową głową państwa i przewodniczącą parlamentu. Pełniła tę funkcję od 23 września 1953 do 7 lipca 1954. W 1954 roku na stanowisku zastąpił ją .
Stała się pierwszą kobietą, nie licząc królowych, która rządziła Mongolią. Została również drugą kobietą w historii świata, również z wyłączeniem monarchiń, która pełniła funkcję głowy państwa. Pierwszą na świecie kobietą, która pełniła urząd głowy państwa, nie będąc jednocześnie monarchinią, była Chiertek Anczimaa-Toka (która również studiowała na Komunistycznym Uniwersytecie Pracujących Wschodu), jako przewodnicząca parlamentu Tuwińskiej Republiki Ludowej, pełniąc tę funkcję w latach 1940–1944. mały|lewo|Süchbaataryn Jandżmaa wspólnie z mężem, Damdiny Suche Batorem
Życie prywatne i śmierć Jej mężem był bohater narodowy Mongolii – Damdiny Suche Batorem (1893–1923). Do swojej śmierci w 1962 roku pozostawała członkinią partii komunistycznej.
Przypisy
Kategoria:Mongolscy komuniści Kategoria:Prezydenci Mongolii Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1962