Anolis ventrimaculatus – gatunek jaszczurki z rodziny Anolidae. Zamieszkuje północno-zachodnią neotropikalną Amerykę Południową. Występuje na zachodnich zboczach kolumbijskich i ekwadorskich Andów.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1911 roku belgijsko-brytyjski przyrodnik George Albert Boulenger na łamach „The Annals and magazine of natural history”, nadając mu nazwę Anolis ventrimaculatus. Jako miejsce typowe podał Río San Juan w Chocó w Kolumbii. Holotyp BMNH 1946.8.13.5-6 (1910.7.11.13-14) odłowiony przez M.G. Palmera. Nie wyróżnia się podgatunków.
Etymologia Anolis (Anolius): karaibska nazwa Anoli dla „jaszczurki”. ventrimaculatus: , od – „brzuch” i – „plama”.
Morfologia Anolis ventrimaculatus to średniej wielkości, jak na przedstawicieli rodzaju Anolis, jaszczurka o długości całkowitej nieprzekraczającej 26 cm. Występuje dymorfizm płciowy. Głowa niewielka, szpiczasta. Tęczówka ciemnobrązowa z żółto-brązowym obramowaniem. Tułów smukły, ogon cienki, długi, znacznie przekraczający długość tułowia, okrągły lub lekko spłaszczony, bez grzebienia ogonowego, z ciemnymi paskami i plamami. U samców głowa i tułów są w kolorze od żółtawozielonego do jasnoszmaragdowozielonego z jasnobrązowymi siateczkami i żółtawymi plamkami, a u samic są jasnoszmaragdowozielone lub zielonkawobrązowe. U części samic występuje jasnobrązowy podłużny pasek boczny. Podgardle samców jest brązowe z rzędami żółtych łusek, a u samic występuje tylko w postaci szczątkowej. Brzuch białawo-szary, spód głowy, szyi i część w obrębie kończyn przednich żółtawe. Anolis ventrimaculatus jest najbardziej podobny do Anolis aequatorialis i Anolis dracula.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 252 213Długość SVL (mm) 80 69Długość TL (mm) 172 144
Występowanie Anolis ventrimaculatus występuje na zachodnich zboczach Andów w Ekwadorze w obszarze przygranicznym z Kolumbią, a w Kolumbii w pasie od granicy z Ekwadorem na północ do departamentu Antioquia. W Ekwadorze stwierdzono go w prowincjach: Carchi, Esmeraldas i Imbabura. Obserwowany był w zakresie wysokości 1200–2200 m n.p.m. Jest gatunkiem sympatrycznym z Anolis gemmosus, Anolis maculiventris i Anolis dracula.
Ekologia i zachowanie Anolis ventrimaculatus prowadzi dzienny tryb życia. Jego naturalnym habitatem jest podszyt w wiecznie zielonych lasach górskich. Nocą, w celu spoczynku, siadają na gałązkach, paprociach lub liściach na wysokości 0,5–2,8 metrów nad ziemią. Ich dieta składa się głównie z owadów, w tym chrząszczy, pluskwiaków, mrówek, prostoskrzydłych, motyli i much, ale także pajęczaków, w tym zaleszczotków i kosarzy, stonóg i równonogów. Anolis ventrimaculatus jest gatunkiem jajorodnym.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Anolis ventrimaculatus jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ). Trend liczebności nie został zbadany, ale prawdopodobnie jest względnie stabilny lub lekko spadkowy. Gatunek jest opisywany jako bardzo pospolity.
Uwagi
Przypisy
ventrimaculatus Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1911 roku