Aïssata Touré Kane, znana również jako Yaye Kadia (ur. 18 sierpnia 1938, zm. 10 sierpnia 2019) – mauretańska polityczka. Pierwsza kobieta na stanowisku ministerialnym w historii Mauretanii, gdy w 1975 roku została mianowana na stanowisko ministry w ministerstwie ds. ochrony rodziny i usług społecznych.
Życiorys Była córką Mame N'diacka, naczelnego wodza Tukulerów w regionie Toro. Kształciła się w Saint-Louis w Senegalu, gdzie jako jedna z trzech pierwszych Mauretanek uczęszczała do zachodniej szkoły średniej. W latach 1959–1960 studiowała na Wolnym Uniwersytecie w Brukseli.
W 1957 roku założyła Comité pour la fréquentation scolaire féminine, organizację promującą edukację dziewcząt, powołując się przy tym na islamskie uzasadnienia odwołujące się do kształcenia kobiet. W 1961 roku współtworzyła Union Nationale des Femmes de Mauritanie, a rok później dołączyła do Conférence des Femmes Africaines, organizacji panafrykańskiej wspierającej prawa kobiet. W połowie lat 60. zaangażowała się w działalność międzynarodowej federacji demokratycznej kobiet, a w 1968 roku została członkinią zarządu tej organizacji.
Od 1966 roku działała w młodzieżówce rządzącej partii , a następnie pełniła funkcję sekretarz ds. informacji w rządowym Mouvement National Féminin. Pracowała również jako redaktorka pisma Marienou. Zabiegała o zmiany legislacyjne dotyczące praw kobiet, edukacji, zdrowia i sytuacji ekonomicznej. Była jedną z pierwszych kobiet w Afryce Zachodniej, które publicznie potępiły okaleczanie żeńskich narządów płciowych.
W 1975 roku objęła stanowisko ministry ds. ochrony rodziny i usług społecznych. Została pierwszą kobietą w historii Mauretanii na stanowisku ministerialnym. Pełniła je do 10 lipca 1978 – do . W okresie urzędowania angażowała się w rozwój edukacji dziewcząt. Pomimo starań, nie zdołała znacząco wpłynąć na ograniczenie poligamii. Kolejne kobiety mianowane na stanowiska ministerialne zostały w 1986 roku przez prezydenta Mauretanii Maawija uld Sid’Ahmada Taję.
Po odejściu z rządu była aktywistką i konsultantką organizacji międzynarodowych. Kierowała m.in. Association Internationale des Femmes Francophones oraz Association pour la Protection de l’Environnement et de l’Enfant. Współpracowała z Organizacją Narodów Zjednoczonych i agencjami rozwojowymi. Wraz z senegalską pisarką opublikowała książkę Métiers de femmes. Była współinicjatorką wprowadzenia parytetu 10% miejsc dla kobiet w mauretańskim parlamencie.. W 2015 roku była ambasadorką Organizacji Współpracy Islamskiej w Unii Europejskiej.
Życie prywatne W 2005 roku znalazła się w gronie 1000 kobiet nominowanych do Pokojowej Nagrody Nobla w ramach inicjatywy . W 2018 roku otrzymała nagrodę Pioneer Woman Award.
Była mężatką. W 2006 roku straciła syna i męża () w wypadku samochodowym. Zmarła 10 sierpnia 2019.
Przypisy
Kategoria:Mauretańscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2019