Sąd Honorowy Wehrmachtu (niem. Ehrenhof) – sąd wojenny w nazistowskich Niemczech, w którym zasiadali wysocy rangą oficerowie Wehrmachtu, utworzony na mocy dekretu Führera 2 sierpnia 1944 roku.
Zadaniem sądu było wydalenie oficerów wojsk lądowych Wehrmachtu, którzy według Gestapo brali udział w zamachu 20 lipca na Adolfa Hitlera. Celem było uniknięcie konieczności stawiania przywódców oporu wojskowego przeciwko reżimowi nazistowskiemu przed Sądem Wojskowym Rzeszy (Reichskriegsgericht), zgodnie z niemieckim prawem wojskowym. Zamiast tego organizowano im pokazowe procesy przed Trybunałem Ludowym (Volksgerichtshof).
Skład Hitler mianował do składu sądu następujących oficerów (stopnie wojskowe obowiązujące w chwili wydania dekretu): feldmarszałek Gerd von Rundstedt feldmarszałek Wilhelm Keitel generał pułkownik Heinz Guderian generał piechoty Walther Schroth generał porucznik Karl Wilhelm Specht Zastępcy: generał piechoty Karl Kriebel generał porucznik Heinrich Kirchheim
Procedowanie Hitler zastrzegł sobie prawo do osobistego decydowania o wnioskach Sądu Honorowego. Ani oskarżeni, ani ich obrońcy nie byli wysłuchiwani. W okresie od 4 sierpnia do 14 września 1944 roku z Wehrmachtu wydalono łącznie 55 oficerów, a kolejnych 29 zwolniono na wniosek Sądu Honorowego.
Wydalenie oficerów z Wehrmachtu było warunkiem koniecznym do przekazania ich Trybunałowi Ludowemu w celu osądzenia, a nie Sądowi Wojskowemu Rzeszy, który był faktycznie odpowiedzialny za te sprawy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sądy w Niemczech Kategoria:Wehrmacht