Michał Kondratiuk (ur. 6 marca 1934 w DubinachWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom II. H-Ł, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 1999, s. 390, zm. 10 września 2025) – polski językoznawca i białorutenista, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys W 1958 ukończył studia z zakresu filologii rosyjskiej, w 1960 studia z zakresu filologii białoruskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1960-1992 pracował w Zakładzie (od 1977 Instytucie) Słowianoznawstwa PAN. W 1970 uzyskał na UW stopień doktora, w 1984 stopień doktora habilitowanego. Od 1992 pracował w Filii UW w Białymstoku, od 1997 na Uniwersytecie w Białymstoku, tam w latach 1992–1996 kierował Pracownią, a od 1996 Zakładem Białorutenistyki w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Białymstoku.
W 1997 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych.
Był członkiem Komisji Onomastycznej i Komitetu Językoznawstwa PAN. Należał do założycieli Białostockiego Towarzystwa Naukowego (1963) i Polskiego Towarzystwa Rusycystycznego.
W 1978 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1988 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy slawiści Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu w Białymstoku Kategoria:Członkowie Komitetu Językoznawstwa PAN Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2025