Pseudophanias yaimensis – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny marników.
Taksonomia Gatunek ten opisali po raz pierwszy w 2020 roku Shota Inoue, Shuhei Nomura i Yin Ziwei na łamach „ZooKeys”. Jako miejsce typowe wskazano Takeda-rindô na wyspie Ishigaki w japońskim archipelagu Riukiu. Epitet gatunkowy pochdzi od „Yaima”, lokalnego określenia Wysp Yaeyama, do których należy Ishigaki.
Morfologia thumb|left|A: widok boczny, B: czułek samca, C: czułek samicy, D: spód śródtułowia, zatułowia i odwłoka samca thumb|left|A: genitalia samca w widoku brzusznym, B: te same w widoku bocznym, C: te same w widoku grzbietowym, D: ósmy tergit samca, E: ósmy sternit tegoż thumb|Zdjęcia SEM samca. A: głowa, B: głaszczek szczękowy, C: przedplecze, D: zapiersie, E: pokrywy, F: odwłok, G: środkowa stopa, H: pazurki Chrząszcz o ciele długości od 2,2 do 2,3 mm. Ubarwienie ma czerwonobrązowe. Lekko błyszczący oskórek gęsto porastają szczecinki.
Głowa jest prawie sześciokątna, drobno punktowana, o wydatnych oczach, u samicy mniejszych niż u samca. Wydłużone czułki mają człony począwszy od trzeciego coraz szersze; człony od trzeciego do siódmego są nieco dłuższe niż szerokie, a człony od ósmego do dziesiątego kwadratowe. Ostatni, jedenasty, stanowiący buławkę człon u samicy jest jajowaty i niezmodyfikowany, u samca zaś powiększony, o zaokrąglonej krawędzi wewnętrznej, prostej i w wierzchołkowej połowie zaopatrzonej w wyraźne żeberko krawędzi wewnętrznej oraz wyraźnym, kątowym kolcu w części przednio-bocznej.
Nieco dłuższe niż szersze, najszersze w przedniej ⅓, lekko ku nasadzie zwężone przedplecze ma parę bocznych dołków przednasadowych, dołek środkowy, a tuż przed nim wyraźny, stożkowaty kolec. Brak na przedpleczu podłużnego żeberka środkowego. Pokrywy są znacznie szersze niż dłuższe, najszersze w pobliżu ostatniej ćwiartki, prawie trapezowate, każda z dwoma dołkami przynasadowymi i płytkimi rzędami na dysku. Zapiersie ma przed tylnym brzegiem prawie trapezowate, zajmujące połowę długości i ćwierć szerokości wgłębienie. Długie i szczupłe odnóża mają uda najszersze przy środku, golenie nieco ku porośniętym żółtymi szczecinkami szczytom rozszerzone, stopy o członie drugim prawie tak długim jak trzeci, a pazurkach niesymetrycznych. W przeciwieństwie do P. spinitarsis przednie uda równomiernie zwężają się ku nasadom. U samca trzeci człon stóp środkowej pary ma wyrostek, u samicy człon ten jest niezmodyfikowany.
Odwłok jest szerszy niż dłuższy, najszerszy u czwartego tergitu. Genitalia samca mają asymetryczny edeagus z wydłużonymi paramerami z trzema szczecinkami każda i tak długim jak one płatem środkowym (prąciem) o kształcie silnie ku szczytowi rozszerzonym patrząc od góry i pośrodku przewężonym patrząc od boku. Wierzchołkowa część owego płata jest pośrodku zagięta na bok, w widoku grzbietowym rozwidlona.
Ekologia i występowanie Owad wschodnioazjatycki, znany z wyspy Ishigaki w japońskim archipelagu Riukiu oraz z północnego Tajwanu. Na tym ostatnim znajdowany był w towarzystwie termitów z gatunku Nasutitermes parvonasutus.
Przypisy
Kategoria:Marniki Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Tajwanu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku