mały|Ilustracja autorstwa Isaaca Nicolasa Neveleta (1610) Lis i kozioł – jedna z bajek Ezopa, w Polsce znana dzięki parafrazie Adama Mickiewicza pt. Lis i kozieł.
Treść Bajka opowiada o lisie, który, nie mogąc wydostać się z głębokiej studni, obmyślił chytry sposób: oszukał kozła, że w studni jest niezwykle smaczna woda, a gdy kozioł wskoczył do środka, wykorzystał jego grzbiet, by wdrapać się wyżej i wydostać ze studni. W efekcie to kozioł znalazł się w pułapce, a lis na odchodne pouczył go, że tylko głupiec wskakuje do studni nie upewniwszy się, że znajdzie z niej wyjście.
Przekłady Utwór znany jest w literaturach europejskich za pośrednictwem tłumaczeń literackich, m. in.: Fedrusa (łac. Vulpis et Caper) i Jeana da La Fontaine'a (fr. Le Renard et le Bouc).
Wersje polskojęzyczne (wybór) Biernat z Lublina: W każdej rzeczy końca patrzaj (ok. 1522) Mikołaj Rej: Z chytrym złe towarzystwo (1562, w zbiorze Źwierzyniec) Wacław Potocki: Nie jest mądrego mówić: nie rozumiałem (ok. 1690,w zbiorze Ogród fraszek) Krzysztof Niemirycz: Kozieł y lis (1699, w zbiorze: Baiki Æzopowe Wierszem Wolnym) Franciszek Dionizy Kniaźnin: Lis i kozieł (1776 w zbiorze: Bayki) Adam Mickiewicz: Lis i kozieł (utwór napisany ok. 1830, opublikowany przez Aleksandra Chodźkę) Jan Lemański: Lis i kozieł (1923, w zbiorze: Toast. Bajki powojenne) – w tej wersji kozioł odmawia lisowi napicia się wody i udaje się do gorzelni a lis bez ratunku zdycha w studni.
Przypisy
Kategoria:Bajki Ezopa Kategoria:Utwory literackie o lisach Kategoria:Utwory literackie o kozach i kozłach