Andriej Jurijewicz Kułakow, ros. Андрей Юрьевич Кулаков (ur. 11 października 1970 w Penzie, zm. luty 1995 lub luty 1996 tamże) – radziecki seryjny morderca i pedofil, znany jako Penzeński Czikatiło. W okresie od kwietnia do sierpnia 1991 zamordował 4 dzieci.
Życiorys Andriej Kułakow urodził się w 1970 roku w Penzie. Jego rodzice rozwiedli się i zamieszkali w innym mieście, pozostawiając go pod opieką babci. Miał starszego brata, który później zamordował żonę, a następnie popełnił samobójstwo. Kułakow dorastał jako chorowity i wycofany, był prześladowany przez rówieśników. Jako nastolatek zaczął trenować sztuki walki i uczęszczać do klubu strzeleckiego, ale nie osiągnął w tych dziedzinach szczególnych sukcesów. Został powołany do służby wojskowej jesienią 1988 roku. Miał trudności z adaptacją w wojsku i stale popadał w konflikty z przełożonymi. W 1990 roku został zdemobilizowany. Po powrocie z wojska imał się dorywczych prac, był zwalniany z powodu spożywania alkoholu w trakcie pracy.
Zbrodnie Swoje pierwsze morderstwo Kułakow popełnił 11 kwietnia 1991 roku. Tego dnia spotkał na ulicy 7-letniego chłopca i zaczął z nim rozmawiać. Kułakow zwabił go na plac budowy, gdzie zaatakował chłopca, dusząc go i zadając mu liczne rany kłute. Ciało ukrył w pobliżu niedokończonego budynku.
Kolejne morderstwo popełnił sześć tygodni później. 5 czerwca Kułakow zauważył na ulicy troje dzieci i pomógł im rozplątać skakankę, po czym zaproponował, aby poszły z nim po cukierki. Jedno z dzieci – 9-letnia dziewczynka, zgodziła się i poszło z nim. Kułakow napadł na nią, zaciągnął w krzaki i brutalnie zamordował, zadając jej rany kłute.
17 czerwca, na dziedzińcu budynku mieszkalnego, Kułakow zauważył 4-letniego chłopca bawiącego się z innymi dziećmi. Gdy chłopiec został sam, podszedł do niego i zaproponował, że dostanie kota, jeśli pójdzie z nim. Kułakow zabrał chłopca w pobliże rzeki i zabił go, dusząc i dźgając nożem.
Kułakow popełnił swoje ostatnie morderstwo 15 sierpnia 1991 roku. Tego dnia włóczył się po mieście, będąc pod wpływem alkoholu. Tym razem Kułakow nie podszedł do 6-letniej dziewczynki, którą zauważył na ulicy, ale postanowił ją śledzić. Kiedy weszła do budynku przy ulicy Suworowa i zaczęła wchodzić po schodach, Kułakow poszedł za nią i poprosił o wodę. Dziewczynka wpuściła go do mieszkania, a Kułakow zaatakował ją, popychając na łóżko i dźgając nożem w serce. Kułakow ukradł kolczyki i papierosy z domu, po czym uciekł.
Po każdym zabójstwie, Kułakow gwałcił zwłoki ofiar.
Aresztowanie i proces Na miejscu ostatniej zbrodni Kułakow zostawił torbę z dokumentami. Pozwoliło to na szybkie zidentyfikowanie go i aresztowanie. Podczas wstępnego przesłuchania Kułakow zaprzeczył jakimkolwiek zarzutom, twierdząc, że 15 sierpnia pił wódkę w samochodzie z nieznajomym, w wyniku czego upił się do nieprzytomności. Następnie obudził się na plaży, pozbawiony dokumentów i ubrania. Badając tę teorię, funkcjonariusze organów ścigania wysłali Kułakowa na badanie krwi, które wykazało, że tego dnia nie był on pod wpływem alkoholu. Po ujawnieniu kłamstwa Kułakow nadal twierdził, że jest niewinny, ale ostatecznie uległ presji i przyznał się do wszystkich zarzutów. Śledztwo w tej sprawie trwało trzy lata. Dwumiesięczne badanie sądowo-psychiatryczne w Instytucie Serbskiego wykazało, że Kułakow jest poczytalny. Wykazywał jednak oznaki umiarkowanego uszkodzenia mózgu, a także liczne dewiacje seksualne, w tym pedofilię, nekrofilię, zoofilię i sadyzm. Kułakow bardzo obawiał się kary śmierci i błagał moskiewskich psychiatrów o zatrzymanie go w szpitalu, aby mogli testować na nim leki. Ostatecznie stanął przed sądem. Proces rozpoczął się w 1994 roku. Sprawa Kułakowa przyciągnęła uwagę opinii publicznej w Penzie; sala sądowa była pełna, a na rozprawie pojawiła się grupa dziennikarzy. Kułakow został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie. Wyrok wykonano w lutym 1996 roku (wg innych danych było to w lutym 1995).
Przypisy
Kategoria:Radzieccy seryjni mordercy Kategoria:Ludzie urodzeni w Penzie Kategoria:Urodzeni w 1970