Ernst Matthias von Borcke (ur. 1 kwietnia 1646 w Döbritz koło Neustettin, zm. 23 marca 1728 w Dreźnie) – generał porucznik elektoratu Saksonii, dowódca Starego Drezna, miał majątki ziemskie w Labes, Regenwalde, Elvershagen, Reuden i Prembsloff. thumb|Herb rodowy rodu Borcke
Rodzina Jego rodzicami byli Landrat i rotmistrz Adrian von Borcke (ur. 1616, zm. lipiec 1685) i jego żona Abigail Sophie von Below z rodu Peest (ur. ok. 1620, zm. 8 stycznia 1679). W 1671 roku poślubił Urszulę Elisabeth von Edling (ur. 16 września 1660, zm. 10 czerwca 1729)Borcke, [Dostęp 2025-10-07] z rodu Ravenhorst. Para miała 16 dzieci w tym był syn Ernst Bogislaus von BorckeBorcke2, [Dostęp 2025-10-07].
Kariera Uczył się w domu do 1659 roku. Następnie zamieszkał ze swoim kuzynem Andreasem Adrianem von Borcke, który był głównym zarządcą elektorki w Dreźnie. Ernst Matthias pozostał na dworze jako giermek. Elektor Johann Georg III wyszkolił go na artylerzystę. Po zdaniu egzaminu 10 kwietnia 1667 roku osobiście podpisał mu świadectwo nauki. Następnie udał się do Holandii z listem polecającym dla księcia Maurycego z Nassau. Holendrzy jednak nie potrzebowali żołnierzy, więc udał się do Leuven, gdzie pułkownik von Knobelsdorff rekrutował niemiecki pułk dla Hiszpanii. Tam otrzymał stopień chorążego. Jednak pokój w Akwizgranie w 1668 roku zakończył wojnę, a pułk został zdeponowany w Mons. Borcke wrócił następnie na Pomorze. Po sześciu miesiącach wrócił do Holandii, ale pozostał bezrobotny. W 1671 roku powrócił na dwór w Dreźnie. Elektor przyjął go na służbę, a on sam wstąpił do nowo utworzonego pułku piechoty księcia Christiana von Saxe-Weissenfels jako porucznik. Brał udział w różnych kampaniach, a w 1676 roku został przydzielony do kompanii podpułkownika Fölkersama, który został komendantem Starego Drezna. Został również kapitanem i szambelanem.
Podczas reform armii Jana Jerzego III, awansował do stopnia majora w Pułku Piechoty Flemmingów. Walczył z pułkiem przeciwko Turkom i w odsieczy Wiednia. W 1686 roku dołączył do generała majora Klengela w garnizonie w Dreźnie jako podpułkownik. Po śmierci księcia batalion został zastąpiony przez Gwardię, a batalion garnizonowy rozszerzono, tworząc Pułk Dohna. Pułk walczył w Cesarstwie, a Borcke awansował na pułkownika. Został również mianowany podkomendantem Starego Drezna i był w kolejce do stanowiska dowodzenia. Kiedy pułkownik Leonhard Wilhelm von Fölkersam zmarł w 1693 roku, faktycznie zastąpił go. W 1701 roku awansował na generała majora, a 24 listopada 1714 roku na generała porucznikaBorcke3, [Dostęp 2025-10-07]. Pełnił funkcję komendanta Starego Drezna przez 36 lat i zmarł 23 marca 1728 roku.
Został pochowany w grobie rodzinnym w Reuden 18 maja 1728 roku.
Przypisy
Literatura Johannes Georg Zirschke: Zuverläßige Beschreibung der hohen Generalität, S. 208f. Ernst Mathias von Borcke https://www.stadtwikidd.de/wiki/Ernst_Mathias_von_Borcke
Kategoria:Niemieccy generałowie Kategoria:Niemiecka szlachta Kategoria:Urodzeni w 1646 Kategoria:Zmarli w 1728 P