Bataliony św. Jerzego (gieorgijewskie) – doborowe formacje armii Imperium Rosyjskiego okresu I wojny światowej.
Charakterystyka Pierwszy batalion gieorgijewski powstał w 1916 i przeznaczony był do ochrony Stawki. W lipcu 1917 powstały kolejne; stacjonowały w Mińsku, Kijowie, Pskowie, Odessie oraz przy samej Stawce. Były elitarnymi pododdziałami armii Imperium Rosyjskiego. Wszyscy ich żołnierze posiadali wysokie odznaczenia wojskowe: szeregowi – Krzyż lub Medal św. Jerzego, a oficerowie – Order św. Jerzego. Ich zadaniem było szkolenie batalionów szturmowych i innych jednostek ochotniczych. Umundurowanie stanowił typowy mundur polowy z pomarańczowo-czarnymi dystynkcjami wzorowanymi na umundurowaniu 13 pułku dragonów. Oficerowie nosili pomarańczową wypustkę na kieszeniach na piersi, wzdłuż szwów spodni i na mankietach, a żołnierze na mankietach, spodniach i wzdłuż zapięcia kurtki. Na kokardę oficerską nałożony był oficerski Order św. Jerzego, a na żołnierską – Krzyż św. Jerzego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Armia Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1916 Kategoria:Rosyjskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1918