Włośnianka piaskowa (Hebeloma xerophilum Rudn.-Jez.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisała go w 1967 r. Wanda Rudnicka-Jezierska w Polsce. W 1993 r. Jan Vesterholt wyznaczył lektotyp. Autorzy portalu Hebeloma, którzy przebadali kolekcję, stwierdzili, że zbiór holotypów był mieszany. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Kapelusz O średnicy do 25 mm, wypukły z żółknącym garbkiem, niehigrofaniczny. Powierzchnia naga, jasnobrązowa, brzeg prosty, ciemniejszy. Blaszki Przyrośnięte do wykrojonych, o szerokości do 0,5 cm, z blaszeczkami, średnio gęste, naprzemienne, blade, brązowawe. Trzon O wysokości 4–5 cm i grubości 0,8 cm, prawie cylindryczny lub z lekko poszerzoną podstawą (wydłużona cebula), watowaty. Powierzchnia lekko włóknista, na szczycie kłaczkowata, tego samego koloru co kapelusz. Miąższ Gruby, zwarty, tego samego koloru co kapelusz, nie zmieniający koloru, bez zapachu. Cechy mikroskopowe Cheilocystydy maczugowate, 55–80 × 6–11 μm, bezbarwne, umiarkowanie rzadkie wzdłuż krawędzi blaszki. Podstawki maczugowate, 4-zarodnikowe, 22–27 × 10 μm. Zarodniki 6–9 × 3–6 μm, elipsoidalne, słabo punktowane. Komentarz Morfologia na podstawie oryginalnej diagnozy taksonomicznej opracowanej przez Wandę Rudnicką-Jezierską. Według Jana Vesterholta zgromadzona przez nią kolekcja to był gatunek Hebeloma psammophilum, autorzy portalu Hebeloma po zbadaniu kolekcji stwierdzili, że zbiór holotypów jest mieszany, wskazany przez Vesterolta lektotyp to włośnianka wydmowa (Hebeloma dunense).
Występowanie i siedlisko W Polsce jedyne do 2025 r. stanowisko podała Wanda Rudnicka-Jezierska w 1969 r. w Puszczy Kampinoskiej.
Naziemny grzyb mykoryzowy. W Polsce notowany na piaszczystej glebie w lesie pod wierzbami.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate