Ruiny kościoła Sankta Katarina w Visby – ruiny dawnej świątyni, należące do diecezji Visby Kościoła Szwecji. Znajdują się przy rynku na starówce Visby, na Gotlandii.
Kościół ten został zbudowany przez franciszkanów dla miejscowego klasztoru, założonego w 1233 roku. Świątynia miała wielu patronów: przede wszystkim Katarzynę Aleksandryjską, ale także Marię Magdalenę (jej relikwie znajdowały się w ołtarzu głównym), Franciszka z Asyżu, Ludwika IX, Klarę i Antoniego Pustelnika. mały|lewo|Wnętrze ruin (2024) Pierwotny kościół składał się z jednej, długiej i wąskiej nawy, w której ścianach znajdowały się smukłe okna. Na jego miejscu około 1250 roku wzniesiono nową budowlę, z której do dziś zachowały się południowa ściana i część zachodnia. Właśnie wtedy świątynia otrzymała wezwanie św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Kościół stanął pośrodku miasta, a tuż przed jego wzniesieniem zbudowano miejscowy rynek.
Wkrótce zaistniała konieczność rozbudowy kościoła. Nie można tego było jednak uczynić w taki sam sposób, jaki stosowano względem innych świątyń na Gotlandii, z powodu braku miejsca na tutejszym rynku. Rozbudowano zatem kościół tylko w kierunku północnym i wschodnim. Przebudowa trwała do połowy XIV wieku, kiedy to została wstrzymana prawdopodobnie w związku z podbojem wyspy i miasta przez króla duńskiego Waldemara IV Atterdaga w 1361 roku. Prace wznowiono w drugiej połowie tego samego stulecia, planując wzniesienie nowego prezbiterium. W 1374 roku zakupiono dwa domy publiczne położone na wschód od kościoła. Dwa lata później biskup Nils położył kamień węgielny pod nowe prezbiterium. Ukończono je w 1388 roku, a poświęcono trzy lata później. Następnie rozpoczęto rozbudowę nawy, jednak w 1402 roku zawaliło się sześć sklepień. W związku z tym wzniesiono nowe kolumny i pobudowano nowe sklepienia. Powstało także obecne prezbiterium, które w 1412 roku zostało poświęcone. mały|lewo|Zachowane kolumny i łuki (2019) W czasach swojej największej świetności w XV wieku, świątynia była budowlą halową, trzynawową, z szeroką nawą główną i dwiema wąskimi bocznymi. Główny portal znajdował się w ścianie zachodniej, a zwieńczony był płaskorzeźbą przedstawiającą zmartwychwstanie Jezusa. W ścianach świątyni było wiele wysokich okien z witrażami. Posadzkę kościoła wyłożono płytami wapiennymi, a także nagrobnymi.
Kościół nigdy nie został dokończony. Zamiast tego, w XV wieku postanowiono finansować budynki klasztorne. W 1403 roku ukończono budowę refektarza. Sześć lat później zakończono prace przy dormitorium. W 1419 roku wzniesiono kolejny budynek po wschodniej stronie. W 1442 roku dobudowano nową bibliotekę. W latach 20. XVI wieku klasztor franciszkański został rozwiązany. Budynki poklasztorne przez krótki czas służyły jako przytułek, zaś potem zostały całkowicie opuszczone. Przypisy
Linki zewnętrzne
Webcamera – widok na ruiny kościoła Sankta Katarina i na rynek
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Kościoły na Gotlandii Kategoria:Architektura romańska w Szwecji Kategoria:Architektura gotyku w Szwecji Kategoria:Visby