mały|Ilustracja Gustave’a Doré’a (1867) Zające i żaby – jedna z bajek Ezopa, znana w Polsce dzięki parafrazie Adama Mickiewicza pt. Zając i żaba.
Treść Zające, przekonane o tym, że pędzą nędzne życie tchórzy, udały się nad jezioro, aby się utopić. Zastały tam grupę żab, które w popłochu rzuciły się w głąb jeziora. Dzięki temu zające zrozumiały, że istnieją istoty bardziej nędzne i tchórzliwe od nich i odstąpiły od samobójczych zamiarów. Bajka uczy, że cudze nieszczęście może stać się pociechą we własnym cierpieniu.
Tłumaczenia Utwór znany jest w literaturach europejskich za pośrednictwem tłumaczeń literackich m. in. Jeana da La Fontaine’a (fr. Le Lièvre et les Grenouilles).
Wersje polskojęzyczne Biernat z Lublina: Nędznemu lżej nie samemu (ok. 1522) Adam Mickiewicz: Zając i żaba (z LaFontaine’a) (1829)
Przypisy
Linki zewnętrzne Adam Mickiewicz, Zając i żaba (z Lafontaine'a) [w:] Biblioteka Literatury Polskiej [online] [dostęp 2025-10-20]
Kategoria:Bajki Ezopa Kategoria:Utwory literackie o żabach i ropuchach Kategoria:Utwory literackie o królikach i zającach