Adrienne Monnier (ur. 26 kwietnia 1892, zm. 19 czerwca 1955) – francuska księgarka, pisarka i wydawczyni, aktywna w środowisku literackim Paryża w okresie międzywojennym.
Życiorys Wczesne lata Monnier urodziła się 26 kwietnia 1892 roku w Paryżu. Jej ojciec, Clovis Monnier (1859–1944), pracował jako pracownik poczty, natomiast matka, Philiberte Sollier (1873–1944), interesowała się literaturą i sztuką. Młodsza siostra Monnier, Marie Monnier (1894–1976), została hafciarką i ilustratorką.
W 1909 roku Monnier ukończyła szkołę średnią, uzyskując kwalifikacje nauczycielskie (brevet supérieur). W tym samym roku wyjechała do Londynu w celu doskonalenia znajomości języka angielskiego. Pracowała tam najpierw jako au pair, a następnie jako nauczycielka francuskiego w Eastbourne. Swoje doświadczenia opisała później w książce Souvenirs de Londres. Po powrocie do Francji krótko pracowała jako nauczycielka, a następnie podjęła kurs stenografii i maszynopisania, co umożliwiło jej zatrudnienie w charakterze sekretarki w wydawnictwie Université des Annales.
W 1913 roku ojciec Monnier uległ wypadkowi kolejowemu podczas pracy. Otrzymane odszkodowanie, w wysokości 10 000 franków, przekazał córce na rozpoczęcie działalności księgarskiej.
Księgarnia 15 listopada 1915 roku Monnier otworzyła księgarnię i bibliotekę La Maison des Amis des Livres przy rue de l’Odéon 7 w VI dzielnicy Paryża. Należała do nielicznego grona kobiet we Francji, które w tym okresie samodzielnie prowadziły księgarnię. Jej działalność przypadła na czas, gdy niedobór księgarzy związany z mobilizacją wojskową stwarzał zapotrzebowanie na nowe punkty księgarskie. Z biegiem czasu księgarnia Monnier stała się miejscem odwiedzanym przez osoby związane ze środowiskiem literackim, a sama Monnier udzielała porad kobietom zainteresowanym zawodem księgarza.
Monnier współpracowała ze swoją partnerką Sylvią Beach, która w 1919 roku otworzyła anglojęzyczną księgarnię Shakespeare and Company. W latach 20. obie księgarnie znajdowały się naprzeciwko siebie przy rue de l’Odéon. Stały się miejscem spotkań autorów i czytelników oraz przestrzenią wymiany literackiej. Monnier i Beach organizowały odczyty oraz inne wydarzenia, które sprzyjały kontaktom między przedstawicielami różnych środowisk literackich.
Miesięcznik Le Navire d’Argent W 1925 roku Monnier, przy wsparciu Beach, założyła francuskojęzyczne miesięcznik Le Navire d’Argent, redagowany przez Jeana Prévosta. Czasopismo, ukazujące się od czerwca 1925 do maja 1926 roku, publikowało teksty autorów francuskich i zagranicznych, w tym tłumaczenia literatury anglojęzycznej. W pierwszym numerze opublikowano przekład The Love Song of J. Alfred Prufrock T.S. Eliota autorstwa Monnier i Beach, a w kolejnych m.in. fragment wcześniejszej wersji Finnegans Wake (Finneganów tren) Jamesa Joyce’a (1925) oraz skróconą wersję noweli Antoine’a de Saint-Exupéry’ego L’Aviateur (1926). Jeden z numerów poświęcono literaturze amerykańskiej, prezentując utwory m.in. Walta Whitmana, Williama Carlosa Williamsa i E.E. Cummingsa oraz przekład tekstu Ernesta Hemingwaya.
Monnier publikowała w czasopiśmie pod pseudonimem J.M. Sollier. Po ukazaniu się dwunastu numerów pismo zakończyło działalność ze względów finansowych. W 1938 roku Monnier rozpoczęła wydawanie Gazette des Amis des Livres, kontynuującego tradycję wcześniejszego periodyku; ukazywał się on do 1940 roku.
Okres okupacji i ostatnie lata Podczas okupacji niemieckiej księgarnia Monnier pozostawała otwarta. Po zakończeniu wojny kontynuowała działalność jako eseistka, tłumaczka i księgarka.
W 1954 roku zdiagnozowano u niej chorobę Ménière’a. W kolejnych miesiącach zmagała się również z zaburzeniami psychicznymi. 19 czerwca 1955 roku zmarła w wyniku przedawkowania środków nasennych.
Przypisy
Bibliografia The Very Rich Hours of Adrienne Monnier – Adrienne Monnier, 1996, ISBN 0803282273.
Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Księgarze