Wątlak ozdobny (Scopula decorata) – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych, podrodziny . Jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym w Palearktyce.

Taksonomia Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1775 roku austriaccy przyrodnicy i entomolodzy Michael Denis i w pracy Ankündung eines systematischen Werkes von den Schmetterlingen der Wienergegend, nadając mu nazwę Geometra decorata.

Obecnie Catalogue of Life (wersja 2024-03-12) wyróżnia 6 podgatunków: S. d. armeniaca (Thierry-Mieg, 1916) S. d. congruata (Zeller, 1847) S. d. decorata (Denis & Schiffermüller, 1775) S. d. eurhythma Prout, 1935 S. d. leuciberica S. d. przewalskii Viidalepp, 1975.

Natomiast Lepidoptera Mundi wyróżnia 4 podgatunki: S. d. congruata (Zeller, 1847) S. d. decorata (Denis & Schiffermüller, 1775) S. d. leuciberica (Wehrli, 1927) S. d. violata (Thunberg, 1784).

Morfologia Motyl ten osiąga od 20 do 25 mm rozpiętości skrzydeł. Gatunek bardzo podobny do wątlaka nadobnego, jednak z bardziej wyrazistym wzorem plamek na skrzydłach. Skrzydła przednie i tylne białe, w zewnętrznych polach obu skrzydeł występują wyraźne rdzawobrunatne plamki. Dosyć wyraźnie zaznaczony cień środkowy. Na brzegu zewnętrznym skrzydła tylnego brak wyraźnych wycięć, jest on lekko falisty i miejscami ząbkowany. Strzępina skrzydła przedniego ciemno plamkowana. Gąsienice są żółte z czerwonawą częścią grzbietową. Na bokach deseń w kształcie linii czarniawej i białej poniżej.

Ekologia i występowanie Dorosły motyl pojawia się w dwóch pokoleniach od połowy maja do końca czerwca i od połowy sierpnia do początku września. Gąsienice pojawiają się także w dwóch pokoleniach; pierwsze w lipcu, a drugie, które zimuje, od początku września do końca maja.

Żerują głównie na roślinach z rodzaju macierzanka (Thymus), m.in. na macierzance piaskowej (Thymus serpyllum).

Owad rozprzestrzeniony w prawie całej Europie (oprócz Wielkiej Brytanii, Irlandii i Norwegii), w Rosji, północnej Afryce (Maroko, Algieria, Tunezja) oraz Azji (Turcja, Kirgistan, Kazachstan, Gruzja, Armenia, Iran, Tadżykistan, Afganistan, Mongolia i Chiny). Występuje przeważnie na ugorach, suchych łąkach, wrzosowiskach, nasłonecznionych łąkach na zboczach wzniesień oraz borach sosnowych. W Polsce rozpowszechniony na kserotermicznych stanowiskach, jest znacznie rzadszy od wątlaka nadobnego.

Zobacz też miernikowcowate Polski

Przypisy

Kategoria:Miernikowcowate Kategoria:Motyle Europy Kategoria:Motyle Azji Kategoria:Motyle Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1775 roku Kategoria:Owady Polski Kategoria:Taksony opisane przez Michaela Denisa