Alessandro Galilei (ur. 25 sierpnia 1691 we Florencji, zm. 21 grudnia 1737 w Rzymie) – włoski architekt i inżynier.
Biografia Urodził się 25 sierpnia 1691 we Florencji. Był potomkiem Galileusza. Ojciec Giuseppe Maria był w latach 1707–1711 przewodniczącym korporacji notariuszy, matka Margherita Merlini była córką Marcantonia, medaliera zatrudnionego w Wielkiej Mennicy Książęcej oraz siostrą architekta i rzeźbiarza . Młody Galilei uczył się dyscyplin matematycznych u w szkole dla dzieci patrycjatu () we Florencji. W latach 1714–1719 przebywał w Anglii i Irlandii. Zaprojektował w Celbridge.
W 1719, wezwany przez kard. Corsiniego, powrócił do Florencji. Na krótko został nadwornym architektem wielkich książąt Medyceuszy Kosmy III i Jana Gastona. Z tego okresu pochodzą: galeria we Florencji (ok. 1725); w Scarperii (1726). Po wyborze na papieża Klemensa XII z rodu Corsinich Galilei pracował w Rzymie. Zaprojektował kaplicę Corsinich () w Bazylice Laterańskiej (1732–1736), a następnie północną klasycyzującą fasadę bazyliki (1731–1735). W 1733 roku papież zlecił architektowi wykonanie elewacji kościoła św. Jana Chrzciciela Florentyńczyków w rione Ponte.
Galilei był jednym z ważniejszych architektów początku XVIII wieku i odegrał kluczową rolę w rozprzestrzenianiu się neoklasycyzmu w Europie. Upamiętniono go epitafium ściennym w bazylice Santa Croce we Florencji. Zmarł 21 grudnia 1737 w Rzymie.
Przypisy
Kategoria:Włoscy architekci barokowi Kategoria:Urodzeni w 1691 Kategoria:Zmarli w 1737 Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji