Kościół w Algutsrum – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się w zachodniej części Olandii. Architektura Pierwszy kościół w Algutsrum powstał w XI wieku i był prawdopodobnie prostą budowlą słupową. W następnym stuleciu zbudowano kościół wapienny. Początkowo była to świątynia romańska składająca się z nawy oraz prezbiterium z absydą. Pod koniec XII wieku kościół rozbudowano o wieżę od strony zachodniej oraz przylegającą do prezbiterium zakrystię od północy. Ze względu na niespokojne czasy w basenie Morza Bałtyckiego, na początku XIII wieku do wieży dobudowano kondygnację obronną. Wykonano wówczas również sklepienia nad dolnym poziomem wieży oraz nad prezbiterium.
W XVIII wieku świątynia stała się zbyt mała względem potrzeb wiernych. Problem ten próbowano rozwiązać poprzez dodanie galerii. W 1818 roku podjęto decyzję o rozbudowie kościoła. Ostatecznie jednak nie doszło do rozbudowy, lecz do postawienia nowego budynku. W 1822 roku większa część średniowiecznego kościoła została zburzona, a ostała się jedynie wieża. Następnie postawiono nową, obszerną nawę z zakrystią od wschodu. Jako budulca użyto ponownie wapienia. W ścianach wykonano wysokie okna o półkolistych łukach. Średniowieczna wieża stała się częścią nowej budowli. Prace budowlane prowadzono pod kierownictwem Johana Söderströma, prawdopodobnie przy pomocy Petera Isberga. W 1864 roku wieża została całkowicie przebudowana według projektu Ludviga Hawermana. Pracami kierowali Peter Isberg i jego syn Johan. Nowa wieża została podwyższona i wyposażona w latarnię z hełmem zwieńczonym krzyżem. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze Obecny kościół to świątynia halowa z drewnianym sklepieniem kolebkowym, bez wyodrębnionego prezbiterium od strony wschodniej. Za wschodnią ścianą znajduje się zakrystia.
Najważniejsze elementy wyposażenia wnętrza:
północnoniemiecki ołtarz z 1475 roku w formie rzeźbionego tryptyku, w którego centrum widnieje postać umęczonego Chrystusa w koronie cierniowej, otoczonego przez św. Brygidę i św. Kanuta; z lewej strony znajdują się rzeźby świętych Eryka i Olafa, a z prawej – Henryka i Jerzego; wyżej widnieje obraz Chrystusa na krzyżu autorstwa Nilsa Johana Jonssona, balaski ołtarzowe z poprzedniego kościoła, wykonane w 1798 roku, zmodernizowane w 1822 roku, ambona rokokowa z 1775 roku autorstwa Jonasa Berggrena, dzwonki mszalne prawdopodobnie z XIV wieku, krucyfiks datowany na koniec XIII wieku, chrzcielnica z piaskowca, z XII wieku, w stylu Hegvalda, gobelin wykonany przez Sarę Olaisson w 1985 roku, przedstawiający Chrystusa jako przewodnika czy też pasterza, ławki ślubne z XVIII wieku, bogato zdobione w ornamenty roślinne, – model trójmasztowego żaglowca Walkyrian, podarowany kościołowi w 1860 roku przez marynarza Andersa Engströma jako wotum dziękczynne za ocalenie z katastrofy, portret kapitana Petera Lillji, oficera szwedzkiej marynarki wojennej.
W 1884 roku firma Åckerman & Lund ze Sztokholmu zbudowała dla kościoła organy. Fasadę do nich zaprojektował Otto August Mankell. W 1900 roku instrument został odnowiony przez Emila Wirella. W 1961 roku firma A Mårtenssons orgelfabrik z Lund skonstruowała nowe organy, które umieszczono w kościele za fasadą Mankella.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii