Palfuria – rodzaj pająków z rodziny lenikowatych i podrodziny Zodariinae. Obejmuje 9 opisanych gatunków. Zamieszkują Afrykę na południe od równika.

Morfologia Pająki o ciele długości od 1,4 do 3,4 mm. Oskórek mają pokryty ziarnistościami.

Karapaks jest beżowy do ciemnobrązowego, najszerszy między odnóżami trzeciej i czwartej pary, u osobników dorosłych w części głowowej silnie wyniesiony i ku części tułowiowej opadający. Ośmioro oczu rozmieszczonych jest w dwóch szeregach. Oczy przednio-środkowe są największe, rozstawione na odległość równą połowie średnicy, położone znacznie bardziej z tyłu niż oczy przednio-boczne i oddalone od oczu tylno-bocznych na jedną ich średnicę . Oczy tylno-środkowe leżą znacznie bardziej z tyłu niż tylno-boczne, które to niemal stykają się z przednio-bocznymi. Oczy środkowe rozmieszczone są na planie prawie kwadratowym. Wysokość sklepionego nadustka wynosi od 3,5 do 10 razy więcej niż średnica oka przednio-środkowej pary. Krótkie, bezzębne, zrośnięte szczękoczułki mają barwę karapaksu. Silnie zbieżne szczęki są mniej więcej prostokątne, a warga dolna trójkątna. Bladożółte do ciemnobrązowego sternum jest u samicy tak długie jak szerokie, a u samca dłuższe niż szersze.

Odnóża są bladożółte do ciemnobrązowych, zawsze z bladożółtymi biodrami i krętarzami, czasem z ciemniejszymi pasami; porośnięte są spłaszczonymi, powcinanymi włoskami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Uda mają po jednym kolcu grzbietowym, a narząd udowy zawiera jeden lub dwa włoski z zadziorami. Stopy mają dwa pazurki górne liczące od dwóch do czterech ząbków i zdrobniały pazurek dolny. Występują na nich ponadto kolczaste skopule.

Zaokrąglona, nieznacznie dłuższa niż szersza opistosoma (odwłok) ma spód i boki blade, a wierzch jasnobrązowy do ciemnobrązowego, u samców silniej niż u samic zesklerotyzowany, na przedzie tworzący silnie zesklerotyzowaną rurkę wokół łącznika. Grzbietowo-boczną powierzchnię opistosomy żłobią liczne, równoległe, płytkie zmarszczki po obwodzie. U samca występują dwa kądziołki przędne, a u samic cztery, z których tylne są zdrobniałe. Stożeczek ma postać szerokie pólka krótkich szczecinek. Przed przetchlinką licznie wyrastają zmodyfikowane włoski.

Nogogłaszczki samca mają jedną lub dwie bocznie umieszczone apofizy goleniowe, cymbium z jednym czy dwoma zmodyfikowanymi włoskami grzbietowo-bocznymi i polem krótkich włosków odsiebnych, stosunkowo krótką i rozwidloną apofizę tegularną oraz dość krótki i zakrzywiony embolus, zwykle biorący początek w tylnej części tegulum.

Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainę etiopską na południe od równoleżnika 4°S. Podawani są z Tanzanii, Namibii, Malawi, Zambii, Mozambiku i Południowej Afryki.

Taksonomia i ewolucja Kladogram Zodariinae wg Ortiza i innych, 2025 Takson ten wprowadził w 1910 roku Eugène Simon na łamach „Denkschriften der Medizinisch-Naturwissenschaftlichen Gesellschaft zu Jena”. Gatunkiem typowym została opisana w tej samej publikacji P. retusa. W 1991 roku Rudy Jocqué zsynonimizował z omawianym taksonem rodzaj Hermipella wprowadzony w 1936 roku przez Rogera de Lesserta i do publikacji Normana I. Platnicka z 1989 roku klasyfikowany w rodzinie Palpimanidae. W 2001 roku Tamás Szűts i Rudy Jocqué dokonali rewizji rodzaju, potwierdzając zasadność tej synonimizacji i opisując sześć nowych gatunków.

Według wyników analiz filogenomicznych Davida Ortiza i innych z 2025 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla rodzaju Heradida, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Mallinus. Linie ewolucyjne Palfuria i Heradida rozejść się miały w miocenie.

Do rodzaju należy 9 opisanych gatunków: Palfuria caputlari Szűts et Jocqué, 2001 Palfuria gibbosa (Lessert, 1936) Palfuria gladiator Szűts et Jocqué, 2001 Palfuria harpago Szűts et Jocqué, 2001 Palfuria helichrysorum Szűts et Jocqué, 2001 Palfuria hirsuta Szűts et Jocqué, 2001 Palfuria panner Jocqué, 1991 Palfuria retusa Simon, 1910 Palfuria spirembolus Szűts et Jocqué, 2001

Przypisy

Kategoria:Lenikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1910 roku