Patu – rodzaj pająków z rodziny Symphytognathidae. Obejmuje 18 opisanych gatunków.
Morfologia thumb|Patu shiluensis; a: widok brzuszny, b: widok grzbietowy, c i d: genitalia samicy|left Pająki drobne, o ciele długości od 0,4 do 0,8 mm.
Zarys prosomy jest najszerszy między odnóżami drugiej i trzeciej pary, u samicy gruszkowaty, u samca zaś okrągły. W widoku bocznym prosoma jest niemal trójkątna, najwyższa w tyle okolicy ocznej. Karapaks ma silnie wyniesioną część głowową z pionową tylną ścianką, a część tułowiową stromo opadającą. Sześcioro oczu rozmieszczonych jest w trzech diadach. Oczu przednio-środkowych brak zupełnie. Oczy boczne stykają się ze sobą. Oczy tylno-środkowe leżą nieznacznie bardziej z przodu niż tylno-boczne. Wklęśnięty nadustek odznacza się obecnością zmodyfikowanych bruzd i porów. Szczękoczułki są pośrodkowo zrośnięte u nasady na długości mniejszej niż połowa i mają po jednym zębie. Szersza niż dłuższa warga dolna zrośnięta jest z wysklepionym, sercowatym, w tyle ściętym sternum z zachowaniem prostego szwu między strukturami. Zbieżne, szersze niż dłuższe szczęki nie są na przedzie zaokrąglone. Nogogłaszczki u samicy uległy całkowitemu zanikowi. U samca druga para odnóży ma na goleniach jeden lub dwa przedwierzchołkowe kolce służące przytrzymywaniu samicy.
Opistosoma (odwłok) jest kulistawa w widoku grzbietowy i prawie jajowata w bocznym. Pozbawiona jest skutum, stożeczka, siteczka przędnego, płuc książkowych oraz tylnych przetchlinek. Kądziołki przędne nie mają płytek pierścieniowych.
Nogogłaszczki samca dysponują co najmniej tak dużym jak ćwierć karapaksu, niemal jajowatym bulbusem i owiniętym wokół niego od przednio-bocznej strony, błoniastym, prześwitującym cymbium pozbawionym zmodyfikowanych ząbków, wyrostków czy apofiz. Tegulum jest kubkowate, zaopatrzone w apofyzę medialną, a czasem ponadto wyrostek tegularny. Może występować długi, palcowaty konduktor, ale zazwyczaj go nie ma. Długi, cienki, rurkowaty embolus robi wokół tegulum co najmniej dwie pętle.
Genitalia samicy mają rozdzielone otwory kopulacyjne, krótkie i cienkie przewody zapłodnieniowe oraz długie, jajowate do nerkowatych spermateki rozstawione na dystans mniejszy niż dwukrotność ich długości. Parmula bywa języczkowata lub palcowata.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy: etiopską, orientalną, australijską i neotropikalną. Znani są z Seszeli, Chin, Mjanmy, Wietnamu, Tajlandii, Nowej Gwinei, Samoa, Fidżi i Kolumbii.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1951 roku przez Briana Johna Marplesa na łamach „Pacific Science”. Gatunkiem typowym wyznaczony został Patu vitiensis.
Do rodzaju należy 18 opisanych gatunków: Patu catba S.Q. Li et Lin, 2021 Patu dakou S.Q. Li et Lin, 2021 Patu damtao S.Q. Li et Lin, 2021 Patu digua Forster et Platnick, 1977 Patu eberhardi Forster et Platnick, 1977 Patu jiangzhou S.Q. Li et Lin, 2021 Patu jidanweishi Miller, Griswold et Yin, 2009 Patu marplesi Forster, 1959 Patu nagarat S.Q. Li et Lin, 2021 Patu nigeri Lin et Li, 2009 Patu putao S.Q. Li et Lin, 2021 Patu qiqi Miller, Griswold et Yin, 2009 Patu saladito Forster et Platnick, 1977 Patu samoensis Marples, 1951 Patu silho Saaristo, 1996 Patu vitiensis Marples, 1951 Patu woodwardi Forster, 1959 Patu xiaoxiao Miller, Griswold et Yin, 2009
Przypisy
Kategoria:Symphytognathidae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1951 roku