Plamica ponura (Arthonia vinosa Leight.) – gatunek grzybów z rodziny plamicowatych (Arthoniaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Arthonia, Arthoniaceae, Arthoniales, Arthoniomycetidae, Arthoniomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1856 r. William Allport Leighton, nadając mu nazwę Arthonia vinosa. Jest to aktualna nazwa zatwierdzona przez Index Fungorum. Nazwę polską podaje praca „Lichenes of Poland. A fifth annotated checklist”.
Synonimy nazwy naukowej: Coniangium vinosum (Leight.) A. Massal. 1860 Coniangium luridum f. vinosum (Leight.) Arnold 1884 Arthonia lurida f. vinosa (Leight.) Zahlbr. 1922 Arthonia pineti Körb. 1855 Arthonia vinosa var. pineti (Körb.) Leight. 1871 Lecidea emphysa Stirt. 1874
Charakterystyka Morfologia Plecha skorupkowata, cienka. Powierzchnia biała do jasnobrązowej, czasami pomarańczowo-żółta lub różowa. Apotecjum o średnicy od 0,2 do 0,6 milimetrów, zaokrąglone, wypukłe, pomarańczowo-czerwono lub pomarańczowo-brązowe do brązowo-czarnego. Hymenium o wysokości od 30 do 60 mikrometrów. Askospora o rozmiarach 11–15 × 4–5 µm.
Występowanie i siedlisko Jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym w Europie i Ameryce Północnej. Najwięcej jego stanowisk w Europie podano w Wielkiej Brytanii i Irlandii. W Azji jego stanowiska podano w Rosji, Syrii i Turcji. W Afryce stanowiska podano w RPA. W Ameryce Północnej występuje w USA i Kanadzie. W Ameryce Południowej w Chile i w Argentynie. Występuje także w Australii i Nowej Zelandii. W Polsce znanych jest wiele jego stanowisk.
W Polsce rejestrowany jest na korze drzew (jodła Abies, klon Acer, olsza Alnus, brzoza Betula, grab Carpinus, leszczyna Corylus, buk Fagus, jesion Fraxinus, świerk Picea, dąb Quercus, wierzba Salix, lipa Tilia, wiąz Ulmus). Jest to porost nadrzewny (epifityczny).
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Plamicowate Kategoria:Porosty