Klasztor Fürstenzell (niem. Kloster Fürstenzell) – dawne opactwo cystersów (1274–1803), a później klasztor marystów (1930–2007) znajdujący się w niemieckiej gminie targowej Fürstenzell. Rokokowy kościół klasztorny nazywany jest Katedrą Doliny Rott (niem. Dom des Rottals).

Historia W 1272 roku Hartwig von Ruprechting, kanonik pasawskiej kapituły katedralnej, nabył od kanoników regularnych z Pasawy majątek w miejscowości Zell. Dwa lata później, dzięki dofinansowaniu od księcia Henryka XIII Bawarskiego, założono tu opactwo cystersów. Mnichów sprowadzono z klasztoru Aldersbach. Podobnie jak w macierzystym klasztorze, przy bramie głównej wybudowano kaplicę, której nadano wezwanie św. Małgorzaty. W 1334 roku ukończono budowę kościoła klasztornego w formie trójnawowej bazyliki. W połowie XV wieku wzniesiono sklepienia świątyni, a ok. 1490 roku przebudowano prezbiterium. W 1622 roku kościół spłonął wskutek uderzenia pioruna, a w latach 1633–1634 opactwo nawiedziła epidemia, która przyczyniła się do śmierci opata Jakobusa Brucknera. Klasztor uniknął natomiast grabieży podczas najazdu wojsk szwedzkich w 1647 roku, w okresie wojny trzydziestoletniej.

W latach 1674–1687 wzniesiono barokowe skrzydła klasztorne. W 1740 roku, za kadencji opata Stephana Mayra, rozebrano stary kościół i rozpoczęto budowę nowego wg projektu Johanna Michaela Fischera. Przy budowie pracowali również tacy artyści jak , , czy . Następny opat, Otton II, rozbudował barokowe skrzydła klasztorne, zlecił wykonanie biblioteki (ok. 1765 roku) i przebudował kaplicę św. Małgorzaty. Ostatni opat, Edmund Bachmaier, założył w Fürstenzell szkołę rzemieślniczą.

Klasztor został zlikwidowany w okresie sekularyzacji w 1803 roku. Kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny. Zbiory biblioteki przeniesiono do Biblioteki Dworskiej w Monachium i Uniwersytetu w Landshut. Kaplica św. Małgorzaty została zdesakralizowana, początkowo funkcjonowała jako magazyn wojskowy, a następnie jako skład siana i obora. Zabudowania klasztorne stały się własnością browaru.

W 1930 roku obiekt zakupił zakon marystów, który założył tu kolegium filozoficzno-teologiczne. Podczas II wojny światowej kompleks służył jako szpital wojskowy. W 1948 roku zakonnicy otworzyli tu gimnazjum. W latach 1970–1990 przy szkole funkcjonował internat, a do 2004 roku część zabudowań służyła jako ośrodek edukacyjny diecezji Pasawy. W 2007 roku, z powodu braku nowych członków, maryści opuścili klasztor i sprzedali go prywatnej firmie.

Galeria

Przypisy

Klasztor Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Byłe klasztory w Bawarii Kategoria:Klasztory cysterskie w Niemczech Kategoria:Maryści Kategoria:Architektura rokokowa w Niemczech