Sitaris solieri – gatunek chrząszcza z rodziny oleicowatych i podrodziny Nemognathinae. Zamieszkuje południową Europę, Afrykę Północną i Azję Mniejszą.
Głowa jest czarna, o szerszej niż dłuższej wardze górnej. Czarne czułki są zmiennej długości; u samców sięgają poza środek długości pokryw, a czasem nawet poza ich tylny kraniec. Przedplecze również ma czarny kolor, a jego długość nie jest mniejsza od szerokości. Przednia połowa pokryw jest żółta, tylna zwykle cała ciemnobrązowa do czarnej, aczkolwiek zdarza się, że ciemna barwa występuje tylko u szczytu pokryw. Pokrywy są już począwszy od okolic nasady rozwarte, ku tyłowi silnie zwężone klinowato, o zewnętrznych bokach z wyniesioną listewką krawędziową. Odnóża są czarne z żółtymi goleniami i stopami. Te ostatnie odznaczają się pazurkami po wewnętrznej stronie grubszej części wyraźnie ząbkowanymi. Odwłok ma żółtawe ubarwienie.
Owad palearktyczny. W Europie podawany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Włoch, Chorwacji i Grecji, w Afryce z Wysp Kanaryjskich, Maroka, Algierii i Tunezji, a w Azji z anatolijskiej części Turcji.
Przypisy
Kategoria:Oleicowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Makaronezji Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1839 roku