Nusoncus nasutus – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych, jedyny z monotypowego rodzaju Nusoncus. Zamieszkuje Europę.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1925 roku przez Ehrenfrieda Schenkela na łamach „Mitteilungen des Badischen Landesvereins für Naturkunde und Naturschutz” pod nazwą Troxochrus nasutus. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „nosaty”. W 2008 roku Jörg Wunderlich umieścił go w nowym, monotypowym rodzaju Nusoncus.
Morfologia Samce osiągają od 1,8 do 1,9 mm, a samice od 1,8 do 2,1 mm długości ciała. Karapaks jest brązowy z ciemniejszymi krawędziami i słabo zaznaczonymi, promieniście rozchodzącymi się kreskami. U samca ma on wyniesioną część głowową i wykształcone boczne wciski. U obu płci nadustek ma wystającą, nosowatą wypustkę, która u samca jest większa niż u samicy. Barwa odnóży jest czerwonobrązowa. Wszystkie golenie mają po jednym kolcu grzbietowym. Nadstopia ostatniej pary pozbawione są trichobotrii, a te pierwszej pary mają pojedyncze trichobotrium umieszczone nieco odsiebnie od środka długości. Opistosoma (odwłok) jest ciemnoszaroczarna.
Samcze nogogłaszczki mają długą apofizę na goleni, zaopatrzone w przednio-boczny wyrostek i mniejszy, tylno-boczny haczyk cymbium, długą wypustkę tylną na paracymbium, duże subtegulum, opatrzoną kilkoma kolcami apofizę terminalną oraz silnie zagięty embolus z ząbkiem przy wierzchołku.
Genitalia samicy mają epigyne z dwoma stożkowatymi, wystającymi płatami w tyle. Wulwę cechują półkoliste przewody gruczołowe i duże, owalne, grubościenne zbiorniki nasienne.
Ekologia i występowanie Pająk o rozsiedleniu borealno-górskim, związany przede wszystkim z wilgotnymi i podmokłymi lasami świerkowymi i jodłowymi, aczkolwiek znajdywany także w lasach mieszanych, buczynach i drzewostanach sosnowych. Bytuje wśród ściółki, mchów, runa leśnego oraz na gałęziach i pniach drzew iglastych. Niekiedy występuje gromadnie, tworząc połączone, zajmujące dziesiątki metrów sieci łowne mieszczące do kilku milionów osobników z zagęszczeniem tychże dochodzącym do 100 tysięcy na m². Do jego ofiar należą chrząszcze z rodziny kornikowatych. Aktywne dorosłe samce obserwuje się od lutego do czerwca, samice zaś od lutego do września.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Belgii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Słowenii, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii oraz europejskiej części Rosji. W Polsce jest bardzo rzadko spotykany, podawany tylko ze wschodniej i południowej części kraju.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1925 roku