Kordelia – postać fikcyjna, jedna z bohaterek tragedii Król Lear Williama Shakespeare’a. Jest najmłodszą z trzech córek i zarazem jego ulubienicą. Kiedy sędziwy ojciec oferuje jej możliwość wyznania mu miłości w zamian za jedną trzecią ziemi w jego królestwie, odpowiada, w przeciwieństwie do swoich dwóch sióstr i zgodnie z własnym sumieniem, że ​​kocha go „ni mniej, ani więcej”, przez co zostaje skazana na wygnanie i wydziedziczenie.

Geneza i rola w sztuce William Shakespeare korzystał z licznych źródeł podczas pisania Króla Leara. Najstarszym drukowanym źródłem była Historia królów Brytanii Geoffreya z Monmouth (ok. 1136).

Kordelia jest najmłodszą z trzech córek . Monarcha ten postanawia podzielić królestwo między swoich zięciów i, aby upewnić się, że wszystkie córki są tego godne, pyta je, jak bardzo go kochają. Najstarsze, i , wygłaszają podstępnie wystawne przemówienia, wyznając swoją miłość i schlebiając jego próżności. Kordelia słuchając na wskroś udawane wyznania miłości swoich sióstr, odmawia zrobienia tego samego, tłumacząc sobie, że „moja miłość bogatsza niż słowa”. Kiedy ojciec pyta ją: „Cóż ty nam powiesz, gwoli otrzymania działu większego jeszcze niż twe siostry?”, odpowiada: „Nieszczęsnaż ja! Nie umiem uczuć moich przenosić z serca w usta: ja miłuję Waszą królewską mość tak, jak mi każe mój obowiązek, ni mniej, ani więcej”. W przeciwieństwie do ojca i sióstr, Kordelia potrafi odróżnić miłość od majątku. Czując się oburzonym i upokorzonym, że najmłodsza córka nie będzie go publicznie hojnie obdarowywać miłością, Lear decyduje się na wygnanie jej z królestwa i wydziedziczenie.

Kordelia była ulubioną córką Leara. Po odrzuceniu przez Gonerilę i Reganę, Lear popada w obłęd. Kordelia powraca pod koniec sztuki z zamiarem pomocy ojcu; ostatecznie zamienia swoją rolę córki na matkę. Kiedy przybywa, Lear nie rozpoznaje jej z powodu swojego stanu. Mimo to najmłodsza z córek wybacza mu wygnanie. Zanim odzyskuje rozum i zdaje sobie sprawę, kim jest Kordelia, mają niewiele czasu na rozmowę i pojednanie, ponieważ oboje zostają schwytani po tym, jak Kordelia wysłała ekspedycję karną przeciwko swoim siostrom. Edmund, nieślubny syn Gloucestera, przybywa i posyła Leara oraz Kordelię do więzienia, gdzie bohaterka zostaje powieszona.

W zrewidowanej przez Nahuma Tate'a Historii króla Leara (1681) – która przez dziesięciolecia zastępowała oryginalną wersję Shakespeare’a na scenie – król Francji nie jest wspomniany, a Kordelia wychodzi za mąż za Edgara (syna Gloucestera) i zostaje władczynią królestwa.

Kordelia jako postać matki Kiedy Lear oddaje swoje królestwo trzem córkom, następuje odwrócenie ról – córki stają się dla niego figurami matek. Dzieląc królestwo między nie, Lear daje im władzę decydowania o swojej przyszłości, tak jak ojciec kontroluje przyszłość swoich dzieci. Ponieważ Kordelia jest córką, którą kocha najbardziej, Lear oczekuje, że będzie się nim opiekować, gdy on przekazuje swoją władzę dzieciom i zmierza ku starości, podobnie jak matka opiekuje się swoim dzieckiem.

Odtwórczynie roli Kordelii

Przypisy

Kategoria:Postacie z utworów Williama Shakespeare’a