Pułk Kasztelana Wileńskiego – oddział jazdy koronnej autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej przełomu XVII i XVIII wieku (okresu wielkiej wojny północnej).
Formowania i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich i pancernych. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.
W związku z rozpoczynającą się wielką wojną północną, w organizacji jazdy narodowego zaciągu zaszły pewne zmiany. W 1702 w strukturze pułku kasztelana wileńskiego K. Radziwiłła znajdowały się 3 chorągwie husarskie, 6 chorągwi pancernych – razem 530 koni.
Struktura organizacyjna W 1702
Husaria trzy chorągwie po 60 koni Pancerni pięć chorągwi po 60 koni jedna chorągiew – 50 koni Razem w pułku: 9 chorągwi; 530 koni
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki koronne w dobie wojny północnej Kategoria:Oddziały jazdy ciężkiej I Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki autoramentu narodowego