Kałybań (; , Kołybań; pol. hist. Kołybań) – wysiedlona wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie brahińskim, w sielsowiecie Komaryn, nad Brahinką.
Położona jest na terenie Poleskiego Państwowego Rezerwatu Radiacyjno-Ekologicznego.
Historia W pobliżu wsi odkryto grodzisko z I tysiąclecia n.e., świadczące, że te okolice zamieszkane były już w starożytności.
Pierwsza wzmianka o Kołybaniu pojawia się w XVIII w. Był własnością Potockich, a następnie Masalskich. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżał w województwie mińskim lub kijowskimKołybań położony był na pograniczu tych województw.. Odpadł od Polski w wyniku II rozbioru.
W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie rzeczyckim, w gminie Sawicze. Znajdowały się tu dwór i młyn konny. W 1885 miejscowość liczyła 549 mieszkańców zamieszkałych w 102 budynkach.
Następnie w granicach Związku Sowieckiego. W 1930 mieszkańcy zostali zorganizowani w kołchoz Czerwoni Oracze. We wrześniu 1943 Niemcy spalili 265 z 290 gospodarstw, zabijając 7 mieszkańców. W latach 1926-1987 siedziba sielsowietu. Znajdował się tu przystanek kolejowy Kałybań, położony na linii Semychody – Czernihów.
W 1986 miejscowość liczyła 571 mieszkańców (270 rodzin), zamieszkałych w 278 budynkach. 26 kwietnia 1986 została skażona radioaktywnie w wyniku katastrofy w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Następnie wszystkie osoby zamieszkujące wieś zostały wysiedlone.
Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie brahińskim Kategoria:Miejscowości na Białorusi wysiedlone po katastrofie w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mińskie)