Psammitis bonneti – gatunek pająka z rodziny ukośnikowatych. Zamieszkuje góry Eurazji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1938 roku przez Jacques’a Denisa na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Xysticus bonneti. Jako miejsce typowe wskazano Pic de Casamanya w Andorze w Pirenejach Wschodnich. Epitet gatunkowy nadano na cześć Pierre’a Bonneta. Do rodzaju Psammitis przeniesiony został w 2019 roku przez Rainera Breitlinga.
Morfologia Samce osiągają od 3,8 do 4,4 mm, a samice od 4,3 do 5,1 mm długości ciała.
Karapaks u samca jest ciemnobrązowy z Y-kształtnym lub V-kształtnym wzorem kremowym, u samicy zaś brązowy lub szary z trzema nieregularnymi, białawymi paskami. Oczy par środkowych rozmieszczone są na planie szerszego niż dłuższego i z tyłu nieco szerszego niż z przodu trapezu. Barwa szczękoczułków jest brązowa do ciemnobrązowej z białawą kropką u końca bruzdy oraz beżowymi przepaskami poprzecznymi lub kropkami. Sternum jest szarobrązowe, brązowe lub ciemnobrązowe. Kolor odnóży jest szarawobrązowy do ciemnobrązowego z bezładnie rozmieszczonymi kremowymi kropkami. Przednie powierzchnie ud pierwszej pary mają ukośny szereg trzech kolców. Opistosoma (odwłok) jest owalna, brązowa do czarnoszarej z jaśniejszym wzorem obejmującym plamki i paski. Kądziołki przędne mają kolor brązowy lub szarobrązowy.
Samczy nogogłaszczek cechuje się brzusznie umieszczoną apofizą goleniową podzieloną na hakowaty płat brzuszny i tylno-boczny płat płytkowaty, oba tępo zakończone. Szeroki wyrostek znajduje się u podstawy cymbium. Bulbus pozbawiony jest apofizy tegularnej. Biczykowaty, pozakrzywiany embolus zwrócony jest wierzchołkiem dogrzbietowo.
Genitalia samicy mają płytkę płciową umieszczoną daleko od bruzdy epigastrycznej, zwykle nerkowatą, o mniej lub bardziej trójkątnym rowku wygraniczonym po bokach grubymi, zchitynizowanymi ściankami. Wulwa zawiera poprzeczne, owalne do nerkowatych torebki. Nogogłaszczek samicy gęsto porastają duże kolce.
Ekologia i występowanie Pająk górski, zasiedlający piętro subalpejskie. Osobniki dorosłe spotyka się głównie w lipcu i sierpniu.
Gatunek palearktyczny, znany z Hiszpanii, Andory, Francji, Austrii, Włoch, Bułgarii, Uralu, południa syberyjskiej części Rosji oraz z Kazachstanu.
Przypisy
Kategoria:Ukośnikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1938 roku